Combat Commander: Pacific
Ciekawostka
Combat Commander: Pacific, przeniesienie systemu Chada Jensena na teatr działań na Pacyfiku, odnowiło formułę, uwzględniając specyfikę walki w dżungli, na plażach i w japońskich bunkrach. Silnik oparty na Fate Deck i kartach rozkazów pozostaje ten sam, lecz projektant dodał zasady dotyczące szarż banzai, umacniania pozycji i walki desantowej. Gra obejmuje Guadalcanal, Tarawę, Saipan, Filipiny i Iwo Jimę, ze scenariuszami przeciwstawiającymi amerykańskich marines, żołnierzy australijskich, brytyjskich i chińskich siłom japońskim.
Partia trwa od 2 do 3 godzin, a regrywalność zapewnia 12 scenariuszy podstawowych i późniejsze dodatki. Krzywa uczenia się jest taka sama jak w pierwszej części, a tytuł jest samodzielny, choć pozostaje z nią kompatybilny. Jensen chciał oddać moralną i taktyczną asymetrię wojny na Pacyfiku, gdzie szarże banzai idą w parze z zaciekłą obroną. Wykonanie utrzymuje standard GMT, z pięknie opracowanymi graficznie kartami i solidnie wydaną ilustrowaną instrukcją.
Ta odsłona potwierdziła, że Combat Commander to prawdziwa seria, a nie jednorazowy popis. Odbiór krytyczny był znakomity, z kilkoma ważnymi nominacjami. Wpływ tytułu widać w modelowaniu walki asymetrycznej, które stało się standardem w kilku niedawnych wargame'ach.
Francuska lokalizacja przygotowana przez Asyncron poszerzyła sukces na rynku francuskojęzycznym. Społeczność jest bardzo aktywna i zasila Vassal scenariuszami fanowskimi oraz powiązanymi kampaniami. Broszura historyczna jest solidna, a archiwalna ikonografia starannie dobrana.
Dla miłośników teatru Pacyfiku to jedno z najlepszych taktycznych opracowań tematu w nowoczesnym formacie. Combat Commander: Pacific pozostaje szczytem popularnego wargame'a taktycznego, wiernym narracyjnej wizji Jensena.
Popularność i odbiór
Wyróżnienia — Charles S. Roberts Award - Best WWII Boardgame (2008) · nominacja do Golden Geek - Best Wargame (2008) · nominacja do International Gamers Award (2009)



