Day of Defeat
Ciekawostka
Day of Defeat zaczęło jako amatorski mod do Half-Life w 2001 roku, stworzony przez niewielki zespół społecznościowy pod kierunkiem Kenna Hoekstry. Projekt wykupiła firma Valve Corporation, która przekształciła go w pełnoprawny tytuł komercyjny, wydany w maju 2003 roku; we wrześniu 2005 roku ukazała się wersja Day of Defeat: Source.
Gra oferuje wieloosobowe starcia dla 16 lub 24 graczy na mapach odtwarzających Francję 1944 roku, Sycylię, Ardeny i konającą Rzeszę, z dwiema frakcjami — U.S. Army i Wehrmachtem. Dyrektor John Morello i jego zespół oparli rozgrywkę na 6 klasach — strzelcu, strzelcu z karabinem półautomatycznym, szturmowcu, strzelcu maszynowym, snajperze i wsparciu — z których każda dysponuje bronią historycznie potwierdzoną, jak Garand M1, Kar98k, Thompson czy MG42. Silnik Source firmy Valve, wówczas rewolucyjny, obsługuje fizykę obiektów z niespotykaną dotąd precyzją, a twórcy dopracowali każdy szczegół map, czerpiąc inspirację ze zdjęć Roberta Capy i kolekcji Roger-Viollet.
Typowa partia trwa od 15 do 30 minut w zależności od trybu — zdobywanie flag, wysadzanie celów, obrona punktu. Orkiestrowa ścieżka dźwiękowa przywołuje ówczesne marsze wojskowe, nie wpadając w karykaturę.
Turniejowa społeczność gry, szczególnie aktywna w Europie i Stanach Zjednoczonych, przez lata organizowała uporządkowane ligi, takie jak Cyberathlete Amateur League. Day of Defeat naznaczyło pokolenie graczy FPS i stanowi kamień milowy w historii przejścia od moda do tytułu komercyjnego, dowodząc, że amatorskie projekty mogą stać się profesjonalnymi punktami odniesienia. Wciąż żyje dzięki wiernym serwerom społeczności i bezpośrednio zainspirowało Day of Infamy, Hell Let Loose i wielu innych następców.
Popularność i odbiór
Wyróżnienia — GameSpot – nominacja w kategorii PC Multiplayer Game of the Year (2003)









