Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad
Ciekawostka
Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad, wydane we wrześniu 2011 roku przez amerykańskie studio Tripwire Interactive, oznaczało przełom dla zespołu, który wyrósł z nagrodzonego amatorskiego moda do Unreal Tournament 2004. Dyrektor John Gibson i jego zespół skupili się wyłącznie na bitwie stalingradzkiej od sierpnia 1942 do lutego 1943 roku — teatrze działań wciąż rzadko podejmowanym w zachodnich strzelankach. Tytuł oferuje rygorystyczną symulację radziecko-niemieckiej walki piechoty: realistyczną balistykę, metalowe przyrządy celownicze bez sztucznej siatki, wyraźny odrzut oraz rany, które spowalniają i zabijają.
Gracz wciela się albo w żołnierza radzieckiej 13. Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej, albo w piechura 6. Armii niemieckiej i walczy na mapach odtwarzających elewator zbożowy, fabrykę Czerwony Październik, dworzec kolejowy i plac Pawłowa.
Kampania dla jednego gracza, opowiadana głosami Gary'ego Oldmana i Stephena Merchanta w wersji angielskiej, śledzi losy żołnierza, którego tożsamość zmienia się w zależności od wybranej frakcji. Tryb wieloosobowy dla 64 graczy wprowadza system rozwoju oparty na honorze wojskowym, z awansami i odznaczeniami. Tripwire oparło się na pracach historyków Antony'ego Beevora i Wasilija Czujkowa przy rekonstrukcji architektury i taktycznej chronologii.
Partia wieloosobowa trwa około godziny, a śmierć jest dotkliwa. Silnik Unreal Engine 3 i oprawa artystyczna w odcieniach popiołu i burgunda podkreślają brutalność miejskiego krajobrazu. Gra na nowo wzbudziła zainteresowanie szerokiej publiczności frontem wschodnim i bezpośrednio zainspirowała Rising Storm, Rising Storm 2: Vietnam oraz gry spod znaku Hell Let Loose. Pozostaje wzorcem autentycznej strzelanki taktycznej.
Popularność i odbiór
Wyróżnienia — GameSpot – nominacja w kategorii PC Game of the Year (2011) · PC Gamer – nominacja w kategorii Best Multiplayer Game (2011)









