Most w Veldwezelt na Kanale Alberta, na północ od Liège, należy do przepraw, które armia belgijska ma wysadzić, jeśli pojawi się nieprzyjaciel. Straż nad nim sprawuje porucznik Beert z około trzydziestoma żołnierzami 18 pułku piechoty liniowej, wspierany przez kapitana Giddelo, sapera odpowiedzialnego za ładunki umieszczone pod betonowo-stalowym pomostem. Rozkaz jest taki sam jak dla sąsiednich mostów: natychmiastowe zniszczenie przy pierwszym wtargnięciu wroga.
O godz. 4.25 10 maja szybowce grupy szturmowej „Stahl” – około 90 ludzi w 10 maszynach – spadają na okolice mostu. 3 rozbijają się w kanale, ale pozostałe wyładowują spadochroniarzy w bezpośrednim kontakcie z belgijskimi pozycjami. Atak nie został poprzedzony żadnym ostrzeżeniem: obserwatorzy nie usłyszeli ani silnika, ani wstępnego ognia artylerii.
Walka wybucha natychmiast, zacięta i na krótkim dystansie. Giddelo musi dotrzeć do stanowiska odpalania, by zdetonować ładunki, podczas gdy Beert próbuje zorganizować obronę garnizonu pod ogniem. O losie mostu zadecyduje zaledwie kilka sekund.
Garnizon próbował odpalić ładunki pod mostem, ale za późno: Giddelo został zastrzelony, gdy biegł do detonatora, zanim zdążył go uruchomić. Beert utrzymywał jeszcze swoją pozycję przez półtorej godziny zaciekłej walki, po czym około godz. 6.00 się poddał. Most w Veldwezelt wpadł w ręce Niemców nietknięty, tak jak ten w Vroenhoven. Grupa szturmowa „Stahl” zapłaciła najwyższą cenę spośród wszystkich ataków szybowcowych – kilkunastu zabitych i około dwudziestu rannych na 90 ludzi – ale otworzyła drogę 4 Dywizji Pancernej. Zdobycie mostów w stanie nienaruszonym kosztowało aliantów desperacką odpowiedź lotniczą: 12 maja bombowce Fairey Battle z 12 Dywizjonu RAF poświęciły się, próbując zniszczyć obiekt. Dowódca niemieckiej operacji, porucznik , otrzymał Krzyż Rycerski. Veldwezelt miało pozostać wzorem ataku powietrznodesantowego.
T03-037