Hrabia , znany geograf, który został premierem Węgier, prowadził ostrożną politykę balansowania: współpracować z Niemcami, by odzyskać terytoria utracone na mocy traktatu w Trianon, ale nie wciągać przy tym kraju w wojnę. 12 grudnia 1940 roku podpisał z Jugosławią traktat o „wieczystej przyjaźni”.
Niespełna 4 miesiące później ten traktat obraca się przeciwko niemu. 25 marca 1941 roku Belgrad przystępuje do paktu trzech, lecz już 27 marca zamach stanu obala rząd i odrzuca sojusz z Osią. Rozwścieczony Hitler postanawia zmiażdżyć Jugosławię i żąda, by Węgry, członek paktu trzech, przepuściły jego wojska i wzięły udział w ataku.
Teleki znajduje się w kleszczach. 3 kwietnia telegram od węgierskiego posła w Londynie przekazuje mu brytyjską groźbę: jeśli Węgry nie okażą czynnego oporu wobec przemarszu wojsk niemieckich, Wielka Brytania zerwie stosunki dyplomatyczne – a wypowie wojnę, jeśli Budapeszt zaatakuje Jugosławię. Przepuścić Wehrmacht to zdradzić traktat podpisany własną ręką i zhańbić naród.
Tej nocy Teleki musi wybrać między danym słowem a racją stanu.
Teleki odmawia firmowania zerwania traktatu: w nocy 3 kwietnia 1941 roku, gdy dowiaduje się, że armia niemiecka właśnie wkroczyła na Węgry, odbiera sobie życie strzałem z pistoletu. Jego list pożegnalny jest aktem oskarżenia przeciwko niemu samemu i jego rządowi: „Złamaliśmy słowo, z tchórzostwa… Naród to czuje, a my zaprzepaściliśmy jego honor. Sprzymierzyliśmy się z łajdakami… Jestem winny”. Nie mogąc zapobiec zdradzie traktatu, ale nie chcąc się pod nią podpisać, wybiera ofiarę. Churchill napisze, że to samobójstwo zostało „złożone w ofierze, by uwolnić od winy za niemiecki atak na Jugosławię jego samego i jego naród”. Węgry mimo to przepuszczą wojska niemieckie i wezmą udział w inwazji.
T07-033