Admirał , naczelny dowódca francuskiej marynarki wojennej, w lutym 1941 roku został namaszczonym następcą marszałka Pétaina: jako wiceprzewodniczący Rady Ministrów oraz szef resortów spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych i obrony jest faktycznie silnym człowiekiem Vichy. Przekonany, że Niemcy wygrają wojnę, usiłuje uzyskać za kolaborację ulgi dla pokonanej Francji.
Wiosną 1941 roku nadarza się okazja w Lewancie. W Iraku proosiowy zamach stanu Raszida Alego rzuca wyzwanie Brytyjczykom, a Niemcy chcą przerzucić tam wsparcie lotnicze. Lotniska w Syrii pod francuskim mandatem, którą kontroluje generał Dentz, stanowią idealny przystanek w drodze do Bagdadu.
Berlin składa propozycję: Francja udzieli ułatwień wojskowych w Syrii – a także w Tunezji i Afryce Zachodniej – w zamian za powrót tysięcy jeńców, obniżenie kosztów okupacji i inne złagodzenia. To projekt Protokołów paryskich, negocjowany z ambasadorem Ottonem Abetzem.
Otwarcie Syrii dla Luftwaffe oznacza jednak ryzyko otwartej wojny z Londynem, którego samoloty już bombardują lotniska, na których tankują maszyny niemieckie. Darlan musi zdecydować, jak daleko posunąć współpracę.
Darlan podpisał protokoły i udostępnił Osi bazy w Syrii i poza nią: 28 maja 1941 roku podpisał z Ottonem Abetzem Protokoły paryskie, które przyznawały Niemcom ułatwienia wojskowe w Syrii, Tunezji i Francuskiej Afryce Zachodniej w zamian za powrót około 6 800 jeńców-specjalistów i obniżenie kosztów okupacji. Choć były szczytem vichystowskiej kolaboracji, protokoły nigdy nie zostały ratyfikowane w całości, ponieważ osoby takie jak generał Weygand, delegat generalny we francuskiej Afryce, uznały cenę polityczną za zbyt wysoką. W terenie jednak minister wojny Huntziger już wcześniej nakazał Dentzowi zezwolić samolotom niemieckim i włoskim na tankowanie w Syrii. Te ustępstwa przyspieszyły to, co nieuniknione: na początku czerwca Brytyjczycy i Wolni Francuzi rozpoczęli inwazję na Syrię (operacja Exporter), w której Francuzi walczyli z Francuzami.
T07-043