Latem 1940 roku, tuż po załamaniu się Francji, , odpowiedzialny za mobilizację przemysłową Ameryki, dzwoni do K.T. Kellera, prezesa Chryslera, i pyta, czy detroicki producent samochodów może wytwarzać czołgi. Keller zgadza się co do zasady, ale szybko odkrywa ogrom zadania: czołg średni wymaga precyzyjnej obróbki i ciężkich podzespołów, nieporównywalnych z samochodem. Plany czołgu, ważące 186 funtów, przychodzą pocztą 17 czerwca.
Konkretne pytanie pozostaje otwarte. Chrysler ma już ogromne fabryki samochodów w rejonie Detroit, ale są one przystosowane do obróbki blachy i wielkoseryjnej produkcji cywilnej. Czy przestawić je jak najszybciej, czy zacząć od zera? Keller musi rozstrzygnąć, jak zorganizować tę bezprecedensową produkcję wojenną.
Keller odmówił improwizowania produkcji czołgów w istniejących fabrykach samochodów i zażądał nowego zakładu, w pełni przeznaczonego na ten cel i finansowanego przez państwo (government-owned). Arsenał zatwierdzono 15 sierpnia 1940 roku; zaprojektował go architekt przemysłowy , a Chrysler wzniósł go w Warren (Michigan) zimą 1940–1941. Ten Detroit Arsenal Tank Plant stał się pierwszą amerykańską fabryką zaprojektowaną specjalnie do seryjnej produkcji czołgów; pierwszy czołg średni M3 zjechał z linii 24 kwietnia 1941 roku, a zakład wyprodukował około jednej czwartej wszystkich amerykańskich czołgów z okresu wojny.
T04-168