Na początku 1941 roku Wielka Brytania stoi samotnie wobec Niemiec, ale wyczerpuje rezerwy złota i dolarów. Neutrality Acts i zasada „cash and carry” wymagają płatności gotówką, której Londyn nie jest już w stanie zapewnić.
Roosevelt, ponownie wybrany na trzecią kadencję, rzucił w grudniu 1940 roku ideę „arsenału demokracji”. Część Kongresu i opinii publicznej pozostaje twardo izolacjonistyczna i obawia się każdego zaangażowania, które zbliżyłoby Stany Zjednoczone do wojny.
Prezydent musi wybrać formę pomocy: nowy mechanizm pożyczania sprzętu, utrzymanie ścisłej płatności gotówką albo powrót do neutralności bez żadnej pomocy.
Roosevelt doprowadził do uchwalenia Lend-Lease Act, przyjętej przez Izbę Reprezentantów (260 do 165), następnie przez Senat (60 do 31) i podpisanej 11 marca 1941 roku. Ustawa upoważniała go do sprzedaży, przekazywania, pożyczania lub dzierżawy sprzętu obronnego każdemu państwu uznanemu za kluczowe dla bezpieczeństwa Ameryki, co faktycznie omijało Neutrality Acts. Otworzyła strumień pomocy dla aliantów (Wielkiej Brytanii, potem ZSRR i Chin), wartej dziesiątki miliardów dolarów, i przestawiła amerykański przemysł na wysiłek wojenny, przy zachowaniu oficjalnego statusu państwa niewojującego.
T07-050