Maj 1940 roku. Wehrmacht w ciągu kilku dni zalewa Holandię. W Eindhoven Philips tworzy największy kompleks przemysłowy kraju: żarówki, radia, lampy elektronowe, podzespoły o strategicznym znaczeniu, na które ostrzy sobie zęby rozpędzona machina wojenna.
Kierownictwo jest zaskoczone. Fabryka zatrudnia tysiące robotników, którzy potrzebują zarobków, ale jej know-how i patenty to atut, który okupant będzie chciał wykorzystać.
Czy wywieźć za granicę najcenniejsze aktywa i ludzi, zostać i negocjować, by ocalić miejsca pracy, czy sabotować zakład przemysłowy, by stał się bezużyteczny?
Philips wywozi za granicę swoje strategiczne aktywa i kierownictwo. Przed inwazją i w jej trakcie firma przekazuje aktywa, patenty i kapitał za granicę, zwłaszcza do Stanów Zjednoczonych, za pośrednictwem struktury powierniczej; kilku członków rodziny Philipsów, w tym , opuszcza kraj. Fabryka w Eindhoven nadal jednak pracuje pod okupacją, podporządkowana niemieckim żądaniom, podczas gdy kierownictwo na uchodźstwie chroni technologiczne i finansowe jądro grupy na czas po wojnie.
T03-171