ORP Orzeł należy do 2 najnowocześniejszych okrętów podwodnych polskiej marynarki wojennej; zbudowany w Holandii i wcielony do służby w lutym 1939 roku, ma 1 100 ton wyporności, 12 wyrzutni torped i zasięg 7 000 mil morskich. W chwili wybuchu wojny patroluje Bałtyk pod dowództwem komandora podporucznika Henryka Kłoczkowskiego.
4 września Kłoczkowski zapada na zdrowiu – być może symuluje, sprawa nie została rozstrzygnięta. 14 września kieruje okręt do Tallinna (Estonia, kraj neutralny), by zejść na ląd i trafić do szpitala. Orzeł wchodzi do portu w Tallinnie nocą. Zgodnie z prawem międzynarodowym okręt strony walczącej może przebywać w porcie neutralnym 24 godziny. Jednak rankiem 15 września władze estońskie, pod naciskiem dyplomatycznym Niemiec, postanawiają internować jednostkę: rozpoczyna się jej rozbrajanie, zabrane zostają mapy morskie, kadłub zostaje unieruchomiony linami.
Zastępca dowódcy, 32-letni , faktycznie obejmuje dowodzenie. Wie 2 rzeczy: Warszawa upadnie za kilka dni, a jeśli Orzeł pozostanie w Tallinnie, zostanie zajęty albo przez Sowietów (którzy kilka tygodni później narzucą Estonii protektorat), albo przez Niemców. Załoga nie ma map Bałtyku ani cieśniny Sund.
Grudziński decyduje się na natychmiastową ucieczkę, bez map i bez pełnego zaopatrzenia. W nocy z 17 na 18 września 1939 roku załoga unieszkodliwia estońskich wartowników (2 zakładników zostaje zabranych, a potem cało i zdrowo wysadzonych w Szwecji), zrywa cumy, a Orzeł wychodzi z Tallinna w zanurzeniu. Bez map Grudziński prowadzi okręt przez Bałtyk z pamięci, posługując się echosondą, przechodzi przez cieśninę Sund pod nosem niemieckiej i duńskiej obrony i po 26 dniach na morzu dociera 14 października 1939 roku do Rosyth w Szkocji. Okręt dołącza do Royal Navy jako jednostka Polskiej Marynarki Wojennej. 8 kwietnia 1940 roku Orzeł zatapia niemiecki transportowiec Rio de Janeiro u wybrzeży Lillesand – pierwszy zwiastun inwazji na Norwegię. Okręt ginie wraz z całą załogą na Morzu Północnym w maju lub czerwcu 1940 roku; przyczyny nigdy nie ustalono (prawdopodobnie mina). Grudziński, wciąż dowódca okrętu, przepada wraz z załogą.
T01-005