ma 57 lat i jest w drugiej kadencji prezydenckiej, rozpoczętej w styczniu 1937 roku. 1 września 1939 roku Stany Zjednoczone wiąże Neutrality Act z 1937 roku: automatyczne embargo na sprzedaż broni każdemu państwu wojującemu. Sprzedaż samolotów czy dział Francji lub Wielkiej Brytanii jest nielegalna. Roosevelt chce przełamać to embargo, nie przekraczając politycznej granicy przystąpienia do wojny, któremu amerykańska opinia publiczna zdecydowanie się sprzeciwia (75 proc. ankietowanych według Gallupa we wrześniu 1939 roku).
5 września ogłasza oficjalnie neutralność. Prywatnie przygotowuje rewizję Neutrality Act. 21 września zwołuje Kongres na sesję nadzwyczajną i przedstawia projekt: zastąpić automatyczne embargo formułą „Cash and Carry” – państwa wojujące mogą kupować broń i amunicję, jeśli płacą gotówką w dolarach i same przewożą ją własnymi statkami (w praktyce więc mogą to robić tylko Brytyjczycy i Francuzi – aliancka blokada morska wyklucza z tego Niemcy).
Debata w Kongresie trwa 6 tygodni. Sprzeciwiają się izolacjoniści pod wodzą senatorów Boraha, Hirama Johnsona i Burtona K. Wheelera. Roosevelt opiera się na Cordellu Hullu (sekretarzu stanu) i senatorze Pacie Harrisonie. Lindbergh, bohater narodowy, agituje przeciw projektowi w przemówieniach radiowych. Roosevelt musi zdecydować, jak mocno zaangażować się osobiście.
Roosevelt lobbuje za kulisami u liderów Kongresu, unikając osobistego występowania. Powstrzymuje się od wielkiego ogólnokrajowego przemówienia, negocjuje za kulisami z senatorami demokratycznymi i umiarkowanymi republikanami (w tym z Vandenbergiem). i (Postmaster General, szef poczty) są wykonawcami tej kampanii. Projekt przechodzi w Senacie 27 października (63 głosami przeciw 30), w Izbie Reprezentantów 2 listopada (243 do 181) i zostaje podpisany przez Roosevelta 4 listopada 1939 roku. Znowelizowany Neutrality Act otwiera drzwi do sprzedaży broni Francji i Wielkiej Brytanii, które składają masowe zamówienia. To pierwsze realne przesunięcie Stanów Zjednoczonych w stronę obozu aliantów. Doktryna „Cash and Carry” doprowadzi do Lend-Lease Act (marzec 1941), a następnie do przystąpienia do wojny po Pearl Harbor (grudzień 1941). Roosevelt nazwie później zwycięstwo z 4 listopada 1939 roku „pierwszym etapem, który pozwolił demokracji przetrwać”.
T01-022