Wiosną 1939 roku Edgara Sengiera, dyrektora zarządzającego Union Minière du Haut-Katanga, odwiedza w Londynie sir . Brytyjski naukowiec prosi go o opcję na całą rudę uranu i radu wydobywaną w kopalni Shinkolobwe w Kongu Belgijskim – najbogatszej na świecie. Sengier odmawia podpisania, ale zapamiętuje ostrzeżenie: ta ruda mogłaby stać się „katastrofą”, gdyby wpadła w niepowołane ręce.
Kilka miesięcy później Niemcy napadają na Polskę i zaczyna się wojna. Bruksela leży zaledwie kilka godzin drogi od armii niemieckich. Union Minière dysponuje ogromnymi zapasami rudy i radu, częściowo już oczyszczonymi w zakładzie w Olen, w samej Belgii, oraz rozległymi, niewykorzystywanymi zasobami w Kongu.
Sengier musi zdecydować, co zrobić z tym strategicznym skarbem, choć nikt na tym etapie nie wie jeszcze, ile naprawdę wart jest uran.
Sengier decyduje się zabezpieczyć zapasy. Przed wyjazdem z Brukseli do Nowego Jorku w październiku 1939 roku każe wysłać do Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii dostępny rad (około 120 gramów) oraz rudy uranu złożone w zakładzie w Olen. We wrześniu i październiku 1940 roku, obawiając się inwazji na Kongo, każe po cichu przewieźć do Nowego Jorku ponad 1 250 ton rudy uranu z Shinkolobwe, które trafiają do magazynu na Staten Island. Ten zapas stanie się kluczowym źródłem dla amerykańskiego Projektu Manhattan.
T01-106