Major , 43 lata, od 1929 roku kieruje sekcją niemiecką BS-4 Biura Szyfrów Sztabu Głównego – tajnym ośrodkiem w lesie w Pyrach, 15 km na południe od Warszawy. Pod jego kierownictwem 3 matematycy z Uniwersytetu Poznańskiego – , i – odtworzyli już w grudniu 1932 roku wewnętrzne działanie niemieckiej maszyny szyfrowej Enigma. Od tamtej pory BS-4 regularnie odczytuje niemiecką korespondencję radiową dzięki elektromechanicznym „bombom” i metodzie płacht Zygalskiego.
15 grudnia 1938 roku Niemcy dodają do wojskowej Enigmy 2 dodatkowe wirniki (IV i V). Polskie bomby stają się przestarzałe, bo brakuje środków technicznych, by je powielić – potrzebnych byłoby 60 bomb zamiast 6, a koszt odpowiadałby rocznemu budżetowi polskiej armii.
Langer melduje Sztabowi Głównemu (generałowi Wacławowi Stachiewiczowi), że Polska nie może już sama nadążyć. Decyzja jest polityczna: dzielić się z sojusznikami czy nie? Wcześniejsze kontakty (1931 – sprawa Hansa-Thilo Schmidta między Polską a Francją, 1934 – kontakt polsko-brytyjski) pokazało, że Brytyjczycy i Francuzi nie wierzyli w możliwość złamania Enigmy. Jeśli Polska ujawni swoją tajemnicę, a potem zostanie okupowana, praca przepadnie – ale jeśli sojusznicy wykorzystają tę informację, potencjał jest ogromny.
Stachiewicz, na wniosek Langera, zatwierdza przekazanie sojusznikom wszystkiego. W dniach 25–26 lipca 1939 roku w ośrodku w Pyrach Langer przyjmuje francuskiego majora Gustave'a Bertranda (wywiad lotniczy) oraz delegację brytyjską: Alastaira Dennistona (szefa Government Code and Cypher School) w towarzystwie Dilly'ego Knoxa (kryptoanalityka GC&CS). Polacy wyjaśniają im wszystkie techniki odtwarzania, demonstrują działające bomby i – gest najwyższej wagi – wręczają każdemu kompletną replikę wojskowej Enigmy zbudowaną przez AVA Radio w Warszawie. Knox jest tak oszołomiony, że telegrafuje do Londynu, iż należy „dać Polakom wszystko, o co proszą”. W Bletchley Park praca Rejewskiego pozwala Alanowi Turingowi i Gordonowi Welchmanowi zaprojektować własne bomby (bomby Turinga), działające od marca 1940 roku. 3 polscy kryptoanalitycy wyjeżdżają we wrześniu przez Rumunię, trafiają do Francji, gdzie do 1942 roku nadal łamią szyfry dla Bertranda, a potem przenoszą się do Hiszpanii (gdzie Różycki ginie na morzu w 1942 roku w katastrofie statku pasażerskiego Lamoricière). Rejewski i Zygalski kończą wojnę w Boxmoor (Wielka Brytania), w pomocniczej służbie polskiej – przydzieleni do pomniejszych zadań, bez dostępu do Bletchley. Ich rola zostanie publicznie uznana w Wielkiej Brytanii dopiero w 1973 roku (publikacja Bertranda), a następnie w 2000 roku (oficjalny raport brytyjski).
T01-012