Oficerowie niemieckiej 225 Dywizji Piechoty prowadzą pod koniec maja 1940 roku, w trakcie bitwy nad Lys, szturm na wieś koło we Flandrii Wschodniej. Ich dywizja, złożona w znacznej części z nieobytych z walką żołnierzy z okolic Itzehoe pod Hamburgiem, natrafia na Strzelców Ardeńskich, którzy zaciekle bronią kanału Schipdonk i podejść do wsi, i ponosi straty.
Prawdziwymi przeciwnikami Niemców są regularni żołnierze belgijscy. Pod ostrzałem i z braku doświadczenia niektórzy oficerowie niemieccy podejrzewają jednak, że ogień otwierają cywilni snajperzy, tak zwani franktirerzy. Budzi to obsesyjny lęk odziedziczony po inwazji 1914 roku i podsycany przez propagandę.
Wieś i jej okolice są zatłoczone cywilami: mieszkańcami, którzy zostali w domach, i kolumnami uchodźców uciekających przed walkami. Stawką staje się teraz postępowanie wobec tej ludności, gdy straty rosną, a strach ogarnia żołnierzy.
Oficerowie 225 DP mogą nakazać ewakuację cywilów poza strefę walk; zebrać mieszkańców jako zakładników i żywe tarcze, a potem dokonywać represji na samo podejrzenie o strzały ze strony cywilów; albo trzymać się prawa wojennego, które każe odróżniać walczących od niewalczących, nawet pod ostrzałem.
Oficerowie 225 DP wybierają zakładników i represje: choć ich rzeczywistymi przeciwnikami byli regularni żołnierze, uznają mieszkańców wsi za winnych strzałów i zwracają się przeciwko ludności. Już 25 maja żołnierze 377 pułku piechoty biorą cywilów jako zakładników i żywe tarcze; 27 maja uchodźcy zostają wyciągnięci z kolumn i rozstrzelani, a kolejni zakładnicy giną jeszcze 28 maja, po kapitulacji Belgii. W i zostaje zamordowanych około 86 cywilów; bilans sięga około 140 zabitych, jeśli doliczyć zakładników zabitych 25 maja przy moście na kanale Schipdonk oraz 27 ofiar eksplozji w kościele w , przypisywanej najczęściej artylerii belgijskiej, a czasem niemieckim granatom. Masakra, jedna z najcięższych, jakich dopuścił się na Zachodzie w 1940 roku, opiera się na bezpodstawnym oskarżeniu cywilów o strzelanie. Ilustruje trwałość „psychozy franktirerów” i obala mit armii niemieckiej obcej zbrodniom wojennym.
T03-152