WWII Decisions Online · Obsesja cywilnych strzelców
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Niemieckie dowództwo w okupowanej Belgii

Obsesja cywilnych strzelców

W maju 1940 roku Wehrmacht z wielką szybkością przetacza się przez Belgię. Za linią frontu jego tyły się wydłużają i pozostają słabo zabezpieczone: drogi zatłoczone uchodźcami, pojedynczy żołnierze, rozbite oddziały, domniemani franc-tireurs, czyli cywilni strzelcy. Lokalne dowództwo obawia się ponad wszystko strzału cywila do swoich żołnierzy – to obsesja odziedziczona po 1914 roku, gdy psychoza franc-tireurs już naznaczyła armię niemiecką w Belgii.

Ścierają się 2 logiki. Pierwsza to bezpieczeństwo tyłów, które nakazywałoby zastraszać ludność prewencyjnie, by chronić kolumny i składy. Druga to prawo wojenne, skodyfikowane w Hadze, które chroni osoby niewalczące i zakazuje karania zbiorowości za czyn jednostki. Między tymi skrajnościami rozciąga się cała skala środków, od zwykłych ograniczeń nakładanych na mieszkańców po najtwardsze formy nacisku. A lokalne dowództwo, słabo nadzorowane z góry, ma przy tym ogromnym polem manewru.

Każda droga niesie ciężkie konsekwencje: domniemana skuteczność terroru wobec legalności i honoru wojskowego, ryzyko uderzenia w niewinnych wobec ryzyka pozostawienia tyłów bezbronnych. Dowództwo musi ustalić, w jaki sposób utrzyma w ryzach kraj, przez który przechodzą jego wojska.

Belgia, maj 1940, kierujesz niemieckim dowództwem, wokół rzekomi franc-tireurs: jak utrzymać słabo strzeżone tyły?

Europa🇧🇪 BEZbrodnie wojenneOś

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T03-130

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: