Na początku 1941 roku z Gibraltaru, dowodzona przez wiceadmirała Jamesa Somerville'a, jest jednym z nielicznych narzędzi, którymi Brytyjczycy mogą uderzyć we Włochy na zachodnim Morzu Śródziemnym. Po rajdzie na Tarent i po załamaniu się Włochów w Libii Londyn chce zadawać kolejne ciosy morale i prestiżowi Mussoliniego, a zarazem pokazać, że Royal Navy może atakować nawet na włoskich wodach przybrzeżnych.
Wybranym celem jest Genua, wielki port przemysłowy na północy, oraz jej okolice (La Spezia, Livorno). W operacji Grog biorą udział pancernik Malaya, krążownik liniowy Renown i lotniskowiec Ark Royal. Przedsięwzięcie jest jednak ryzykowne: włoska flota liniowa, choć poturbowana pod Tarentem, nadal jest silna i mogłaby przechwycić Somerville'a daleko od jego baz; zła pogoda i obrona wybrzeża utrudniają podejście.
Somerville musi zdecydować, czy przeprowadzić ten śmiały rajd na wrogich wodach: ruszyć na bombardowanie Genui dla efektu politycznego i materialnego, mimo ryzyka odcięcia od Gibraltaru; zrezygnować z braku gwarancji; albo ograniczyć się do demonstracji na pełnym morzu, nie wystawiając się w Zatoce Genueńskiej.
Somerville przeprowadza rajd na Genuę mimo ryzyka przechwycenia. Rankiem 9 lutego 1941 roku bombarduje Genuę – kilkaset ciężkich pocisków spada na port i miasto, w basenie portowym toną statki – a samoloty z Ark Royal atakują La Spezię i zaminowują Livorno. Źle poinformowana flota włoska nie jest w stanie przechwycić Somerville'a, który wraca do Gibraltaru bez strat. Rajd przynosi ograniczone zniszczenia materialne, ale wielki efekt psychologiczny: upokarza Mussoliniego, już przytłoczonego niepowodzeniami w Afryce i Grecji, i pokazuje bezsilność Regia Marina w obronie własnych wybrzeży. Grog ilustruje brytyjską strategię zimy 1941 roku: uderzać we Włochy wszędzie tam, gdzie są podatne na cios, by utrzymać je w defensywie do czasu cięższej próby, jaka nadejdzie wraz z wejściem do walki Niemców.
T06-017