, lat 37, jest gauleiterem Gdańska od 1930 roku – przywódcą NSDAP w Wolnym Mieście, gdzie w latach 30. przeprowadził polityczną nazyfikację. 1 września 1939 roku, w ciągu godziny od początku inwazji, senat gdański proklamuje przyłączenie Wolnego Miasta do Rzeszy, a Forster zostaje jego Reichsstatthalterem, czyli namiestnikiem. 8 października Hitler tworzy przez aneksję Okręg Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, obejmujący Gdańsk, dawne polskie Pomorze – „Korytarz” – i część Prus Wschodnich: 26 000 km² i 2,2 miliona mieszkańców.
Forster i Greiser, władca Kraju Warty, są rywalami i uosabiają 2 konkurencyjne szkoły polityki okupacyjnej: z jednej strony germanizację przez masowe wysiedlenia, z drugiej asymilację przez przymus administracyjny i kulturowy – rozbieżność, którą regularnie musi rozstrzygać Kancelaria Rzeszy.
Już od października 1939 roku Forster wprowadza niemiecką listę narodowościową (Deutsche Volksliste, DVL), która dzieli ludność na 4 kategorie: aktywnych Volksdeutschów (I), Deutschstämmige, którzy pozostali bierni (II), Eindeutschungsfähige – „nadających się do zniemczenia”, uznanych za częściowo spolonizowanych (III) – oraz Polaków uznanych za „wartościowych rasowo”, do ponownej germanizacji (IV). Język polski zostaje usunięty z przestrzeni publicznej, mienie Polaków skonfiskowane, a elity Pomorza wymordowane: masowe egzekucje w Piaśnicy, od października 1939 do lutego 1940 roku, pochłaniają od 12 000 do 14 000 ofiar, egzekucje w Mniszku i Szpęgawsku – 10 000, a obóz koncentracyjny Stutthof został otwarty już 2 września 1939 roku. Pozostaje jednak trudne pytanie: co zrobić z Kaszubami i Kociewiakami, słowiańskimi grupami Pomorza, odrębnymi od Polaków etnicznych?
Forster postanawia zaliczyć Kaszubów i Kociewiaków do Eindeutschungsfähige (kategoria III, nadający się do zniemczenia pod nadzorem), z narzuconym wyborem. Kaszubi (około 350 000 osób) są masowo zaliczani do kategorii III lub IV DVL i zmuszani do podpisania zobowiązania do germanizacji. Nieoczekiwany skutek: od 1941 roku około 150 000 Kaszubów zostaje wcielonych do Wehrmachtu (często wbrew własnej woli). Kilka tysięcy z nich dezerteruje i przechodzi do polskiego ruchu oporu lub do sił alianckich (zwłaszcza przez Monte Cassino, gdzie w 1944 roku walczy 100 000 Polaków pod dowództwem Andersa – jedna czwarta to dawni kaszubscy lub śląscy żołnierze Wehrmachtu). Ta klasyfikacja oszczędza wielu Kaszubom deportacji, ale wywołuje głębokie traumy tożsamościowe, które potrwają do końca XX wieku. Od października 1939 roku Forster organizuje też, wspólnie z miejscowym Selbstschutzem, zbrodnię w Piaśnicy, gdzie zostaje zamordowanych 12 000–14 000 osób – przedstawicieli polskich i żydowskich elit oraz chorych psychicznie. Po wojnie, ujęty przez Brytyjczyków, zostaje wydany Polsce, w kwietniu 1948 roku jest sądzony w Gdańsku, skazany na śmierć i powieszony 28 lutego 1952 roku w Warszawie.
T01-064