, lat 42, jest nazistą od samego początku ruchu i pochodzi ze Środy Wielkopolskiej (Wielkopolska) – w latach 1934–1939 był prezydentem Senatu Wolnego Miasta Gdańska. 8 października 1939 roku Hitler mianuje go gauleiterem nowego terytorium, Okręgu Rzeszy Kraj Warty (Reichsgau Wartheland, od nazwy rzeki Warty), powstałego przez bezpośrednie wcielenie do Rzeszy polskich województw poznańskiego i łódzkiego oraz części zachodniego Mazowsza – 43 900 km² i 4,7 miliona mieszkańców.
Przypisana mu doktryna to całkowita germanizacja terytorium w ciągu 10 lat. Do jej osiągnięcia Greiser dysponuje rozległym arsenałem: konfiskatą majątków polskich i żydowskich oraz osiedlaniem Volksdeutschów – Niemców etnicznych z krajów bałtyckich i południowo-wschodniej Europy, z Besarabii, Bukowiny i Wołynia – w ramach Umsiedlung, „przesiedlenia”. Może też wysiedlać ludność do Generalnego Gubernatorstwa, zamykać polskie szkoły poza najniższym szczeblem szkoły powszechnej, burzyć obiekty kultury – synagogi, kościoły katolickie, pomniki – i prześladować Kościół katolicki. Pozostaje ustalić tempo i kolejność priorytetów na pierwsze miesiące.
Greiser chce uczynić z Kraju Warty eksperymentalny wzór nazizmu, radykalniejszy od modelu Franka w Generalnym Gubernatorstwie, i naciska na Berlin, by przyznał mu odstępstwa od zwykłego prawa.
Greiser stosuje szybką germanizację przez masowe wysiedlenia, nawet za cenę kryzysu humanitarnego w Generalnym Gubernatorstwie, i robi to brutalnie. Od 1 grudnia 1939 do 1 marca 1940 roku z Kraju Warty do Generalnego Gubernatorstwa zostaje wysiedlonych 150 000 Polaków, w potwornych warunkach (nieogrzewane pociągi w środku zimy, śmiertelność w transportach około 5 %). Od 1 marca 1940 do 1 marca 1941 roku następuje kolejnych 250 000 wysiedleń. W lutym 1940 roku władze Kraju Warty tworzą getto w Łodzi (nazywanej przez Niemców „Litzmannstadt”), zamknięte 30 kwietnia 1940 roku – drugie getto na ziemiach polskich po Piotrkowie. Greiser organizuje też, od lata 1941 roku, pierwszy ośrodek zagłady z użyciem gazu na ziemiach polskich: Chełmno nad Nerem (Kulmhof, uruchomiony w grudniu 1941 roku), gdzie Sonderkommando Lange zamorduje w samochodach-komorach gazowych 152 000 osób. Greiser jest jednym z pierwszych systematycznych organizatorów przemysłowej zagłady Żydów. Po wojnie, ujęty przez Amerykanów, zostaje wydany Polsce, sądzony w Poznaniu w czerwcu i lipcu 1946 roku i skazany na śmierć 9 lipca 1946 roku. Zostaje publicznie powieszony 21 lipca 1946 roku w Cytadeli Poznańskiej – to ostatnia publiczna egzekucja w powojennej Polsce. Jego proces pozostaje jednym z najlepiej udokumentowanych procesów w sprawie zbrodni w Kraju Warty.
T01-063