ma 39 lat, z wykształcenia jest prawnikiem, a do partii nazistowskiej należy od 1923 roku (pucz monachijski). W latach 20. był osobistym adwokatem Hitlera, od 1933 roku kieruje Akademią Prawa Niemieckiego (Akademie für Deutsches Recht), jest też ministrem Rzeszy bez teki, odpowiedzialnym za nazistowskie orzecznictwo. 25 października 1939 roku Hitler mianuje go generalnym gubernatorem okupowanych ziem polskich, które nie zostały przyłączone do Rzeszy – dekret zostaje ogłoszony 26 października.
Podział Polski, jakiego chce Hitler, rozcina kraj na kilka części. Rozległy obszar zostaje wcielony do Rzeszy: Okręg Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen), powierzony Albertowi Forsterowi, Okręg Rzeszy Kraj Warty (Reichsgau Wartheland), powierzony Arthurowi Greiserowi, a ponadto rejony Górnego Śląska, Suwałk i Ciechanowa – w sumie około 92 000 km² i 10 milionów mieszkańców. Frankowi przypada Generalne Gubernatorstwo (GG), terytorium o powierzchni około 95 000 km², zamieszkane przez około 12 milionów ludzi, ze stolicą w Krakowie, w zamku królewskim na Wawelu. Dalej na wschód rozciągają się wreszcie ziemie, które na mocy traktatu z 28 września przeszły pod kontrolę Moskwy.
Frank otrzymuje od Hitlera ustne instrukcje dotyczące losu, jaki ma spotkać ludność polską i jej elity. W pierwszych tygodniach urzędowania musi określić linię, którą ogłosi publicznie: może przybrać pozór umiarkowania, by zapewnić sobie milczącą współpracę pozostałych elit, od razu wprowadzić politykę rasową opartą na segregacji albo otwarcie ogłosić politykę przymusu i wyzysku. Jaki kierunek ogłosić?
Frank prowadzi jednocześnie brutalną, jawną politykę niszczenia elit i maksymalnego wyzysku gospodarczego. Ustna instrukcja Hitlera, odnotowana w dzienniku Franka, nie pozostawia wątpliwości: „Uczynić z Polski naród pomocników, bez inteligencji, bez narodowego Kościoła, bez własnej kultury”. 6 listopada 1939 roku, podczas Sonderaktion Krakau, przeprowadzonej przez krakowskie gestapo, 184 pracowników naukowych zostaje aresztowanych i wywiezionych do Sachsenhausen. 30 października zostają wydane pierwsze dekrety: ogólna godzina policyjna, obowiązkowa praca dla wszystkich Polaków w wieku od 14 do 60 lat, konfiskata przedsiębiorstw żydowskich, nakaz noszenia przez Żydów powyżej 12. roku życia opaski z gwiazdą (dekret z 23 listopada). AB-Aktion (maj–lipiec 1940) przyniesie zamordowanie 7 000 polskich intelektualistów. Od marca 1942 roku w GG działają obozy zagłady w Bełżcu, Sobiborze, Treblince i Majdanku. Frank prowadzi dziennik liczący 11 800 stron – kluczowy dowód w procesie norymberskim, w którym zostaje osądzony, skazany na śmierć i powieszony 16 października 1946 roku. Przed egzekucją przechodzi na katolicyzm i spisuje częściowe przyznanie się do winy – bez bezpośredniej prośby o przebaczenie skierowanej do ofiar.
T01-027