Pułkownik Dragoljub Mihailović, zwany Draža, urodzony w 1893 roku, przed inwazją był zastępcą szefa sztabu 2 Armii jugosłowiańskiej w północnej Bośni. W kwietniu 1941 roku w niespełna 2 tygodnie Jugosławia rozpadła się pod uderzeniem Osi: Belgrad zbombardowany, armia skapitulowała, królestwo rozczłonkowane między Niemców, Włochów, Węgrów, Bułgarów i nowe ustaszowskie państwo chorwackie.
Mihailović, nie chcąc złożyć broni, pod koniec kwietnia przekracza Drinę z niewielką grupą ludzi, a na początku maja dociera na zalesiony płaskowyż Ravna Gora, na górze Suvobor, w samym sercu Serbii. Być może spodziewał się tam zastać już istniejące ognisko oporu.
Nie znajduje prawie nic: 7 oficerów i kilkudziesięciu podoficerów i żołnierzy, odizolowanych, ściganych, bez łączności z aliantami ani z rządem królewskim, który schronił się w Londynie. Okupant trzyma kraj pod ścisłą kontrolą, grożą donosy, a represje wobec ludności cywilnej zapowiadają się okrutnie.
W obliczu tej klęski Mihailović musi przesądzić o samym charakterze swojej walki. Natychmiastowe wszczęcie zbrojnej partyzantki ściągnęłoby krwawe represje; cierpliwe budowanie konspiracyjnej sieci wywiadowczej pozwoliłoby zachować siły; rozproszenie oszczędziłoby życie ludzi, ale oznaczałoby porzucenie wszelkiego zorganizowanego oporu.
Mihailović tworzy konspiracyjne dowództwo ruchu oporu i nawiązuje kontakt z aliantami: na Ravnej Gorze zakłada „Dowództwo Oddziałów Czetnickich Armii Jugosłowiańskiej” i zabiera się do budowy oporu, początkowo podziemnego, opartego na wywiadzie i szukaniu kontaktu z aliantami – pierwszą łączność radiową z Londynem nawiąże dopiero we wrześniu 1941 roku. Historycy podkreślają, że na tym etapie niekoniecznie planował otwartą walkę zbrojną, uznając za przedwczesne narażanie ludności serbskiej na represje. Ruch ten, zwany „ravnogorskim”, stanie się trzonem rojalistycznych czetników. Później w tym samym roku pojawi się rywalizująca organizacja, komunistyczni partyzanci Tity; poróżnione ideologią, strategią i wzajemną nieufnością, 2 obozy zaczną zmierzać ku otwartej konfrontacji już pod koniec 1941 roku.
T07-042