W marcu 1941 roku niemiecki okupant wydziela getto w krakowskiej dzielnicy Podgórze, na prawym brzegu Wisły. Zarządzenie gubernatora Ottona Wächtera z 3 marca 1941 roku każe stłoczyć tam krakowskich Żydów; około 20 marca dzielnica zostaje odcięta. Od 15 000 do 20 000 osób zostaje ściśniętych na obszarze, na którym mieszkało około 3 000 mieszkańców. W kwietniu getto otacza mur, którego zaokrąglone płyty mają kształt nagrobków. Bramy strzeże niemiecka policja, polska policja granatowa, a wewnątrz policja żydowska.
Na centralnym placu, Placu Zgody, stoi Apteka pod Orłem, założona w 1910 roku, a w 1933 roku przejęta przez Tadeusza Pankiewicza, katolika. Gdy getto obejmuje plac, Pankiewicz uzyskuje zgodę na pozostanie: jako jedyny nie-Żyd ma prawo prowadzić działalność w obrębie murów. Zaopatrywana z zewnątrz apteka jest jednym z nielicznych punktów styku zamkniętego getta z „aryjskim” miastem; 3 polskie pracownice wchodzą i wychodzą tak jak on.
Tyfus, gruźlica i niedożywienie dziesiątkują przeludnioną ludność. Pankiewicz musi zdecydować o roli swojej apteki: zwykły sklep pod niemiecką kontrolą, przeniesienie poza mury czy tajny punkt oparcia. Najmniejszy nielegalny gest w getcie kontrolowanym przez Gestapo może skończyć się przed plutonem egzekucyjnym.
Pankiewicz postanowił zostać i uczynił z Apteki pod Orłem ośrodek wzajemnej pomocy i oporu. Wraz ze swoimi 3 pracownicami bezpłatnie wydawał leki i opatrunki, przekazywał jedzenie, listy i wiadomości oraz ukrywał uciekinierów podczas łapanek. We wspomnieniach opisał farby do włosów rozdawane po to, by pomóc uchodzić za „aryjczyków”, i środki uspokajające podawane dzieciom, aby milczały podczas obław Gestapo. Jego apteka stała się miejscem tajnych spotkań żydowskiej inteligencji i ruchu oporu. Getto krakowskie zlikwidowano 13–14 marca 1943 roku: większość jego mieszkańców zamordowano w Bełżcu lub Płaszowie. Pankiewicz przeżył, opublikował swoje świadectwo w 1947 roku, a 10 lutego 1983 roku Jad Waszem uznał go za Sprawiedliwego wśród Narodów Świata; jego apteka jest dziś muzeum.
T07-053