Szybkie podbicie Holandii i połączenie z siłami działającymi dalej na południu zależą od zdobycia w stanie nienaruszonym mostów na Mozie i kanałach. Obrońcy mają jednak rozkaz zniszczyć je, gdy tylko zbliży się nieprzyjaciel. Aby udaremnić te zniszczenia, Niemcy używają specjalnej jednostki, Brandenburczyków (Brandenburg), specjalistów od infiltracji i podstępu wojennego.
W Gennep stawką jest kluczowy most kolejowy. Komandosi mogą spróbować zająć go podstępem: podając się za żołnierzy holenderskich albo za jeńców prowadzonych pod eskortą, by obezwładnić wartowników, zanim ci wysadzą obiekt. Ta skuteczna metoda rodzi pytanie o noszenie munduru wroga, sprzeczne z prawem wojennym.
Dowództwo może zezwolić na podstęp w mundurach przeciwnika, by zająć most w całości, uciec się do klasycznego szturmu, ryzykując zniszczenie obiektu, albo zrezygnować z tej przeprawy. Zysk – nienaruszony most otwierający drogę posiłkom – okupiony byłby metodą o wątpliwej legalności.
Niemcy posłużyli się podstępem w mundurach wroga, by zająć most w całości: o świcie 10 maja komandosi Brandenburg, wykorzystując przebrania i zamieszanie, zdobyli nienaruszony most kolejowy w Gennep, co pozwoliło pociągowi pancernemu, a potem posiłkom przeprawić się przez Mozę i przełamać obronę holenderską. Ta metoda, sprzeczna z zasadami prowadzenia wojny (noszenie munduru przeciwnika), okazała się bardzo skuteczna taktycznie i ilustruje rolę operacji specjalnych w szybkości „Blitzkriegu”. Takie akcje, w Gennep i gdzie indziej, oszczędzały cenny czas, bo zapobiegały zniszczeniu przepraw, ale zapowiadały też spory prawne wokół takich metod.
T03-100