Rankiem 10 maja 1940 Niemcy podejmują bezprecedensową próbę zdobycia desantem powietrznym politycznego serca Holandii. Plan, zainspirowany przez generała Kurta Studenta, przewiduje zrzut spadochroniarzy i wojsk powietrznodesantowych na lotniska wokół Hagi (Ypenburg, Ockenburg, Valkenburg), by pojmać rząd, sztab, a być może i królową, i wywołać natychmiastowe załamanie.
Operacja jest niezwykle zuchwała, ale ryzykowna: lekko uzbrojone wojska powietrznodesantowe znalazłyby się odizolowane w sercu ugrupowania nieprzyjaciela, zależne od szybkiego zajęcia lotnisk, by otrzymać posiłki. Zdecydowana obrona holenderska mogłaby je zniszczyć.
Niemieckie dowództwo może przeprowadzić desant na Hagę, by od razu pozbawić Holandię władz państwowych. Może skupić wysiłek desantowy raczej na Rotterdamie i mostach, celach pewniejszych. Może też zrezygnować z masowego użycia wojsk powietrznodesantowych, uznanego za zbyt ryzykowne. Ten zakład, jeśli się powiedzie, skróci kampanię; jeśli nie, zmarnuje niezastąpioną elitę.
Niemcy przeprowadzili desant na Hagę – i ponieśli porażkę: atak na lotniska pod Hagą 10 maja natrafił na zdecydowaną obronę holenderską. Lotnisk nie udało się utrzymać, wojska powietrznodesantowe poniosły ciężkie straty, wiele samolotów transportowych zostało zniszczonych, a rząd i królowa uniknęli niewoli. Była to jedno z nielicznych niemieckich niepowodzeń w tej kampanii i pierwsze poważne ostrzeżenie co do podatności operacji powietrznodesantowych. Wysiłek Studenta okazał się natomiast decydujący wokół Rotterdamu. Porażka pod Hagą i straty w samolotach transportowych zapowiadały cenę wielkich desantów, którą potwierdziła w 1941 roku kosztowna operacja na Krecie.
T03-099