, dowodzący 7 Dywizją Pancerną, sforsował Mozę pod Dinant 13 maja 1940 roku i od tego czasu sieje zamęt na tyłach francuskiej 9 Armii. 16 maja jego dywizja przełamuje przedłużenie linii Maginota koło Maubeuge i wieczorem dociera do – celu wyznaczonego mu przez dowództwo.
Rozkazy przewidują tam postój i oczekiwanie na nowe instrukcje. Rommel jednak znów wyprzedził gros swoich sił: podążyła za nim tylko straż przednia, a łączność z XV Korpusem Armijnym generała Hermanna Hotha pozostaje krucha. Wokół niego zdezorganizowane francuskie kolumny cofają się w ciemności, nie wiedząc, gdzie jest nieprzyjaciel.
Dalej na zachód płynie Sambra, przez którą prowadzi most w ; za nią otwiera się droga do . Każda godzina wytchnienia pozwoliłaby Francuzom wysadzić mosty i odtworzyć front. Ale kolumna rzucona nocą na terytorium wroga, z dala od własnej piechoty i zaopatrzenia, może zostać odcięta i zniszczona o świcie.
Rommel musi zdecydować: ruszyć nocą, osobiście, na czele straży przedniej, wbrew rozkazowi postoju; wysłać najpierw ostrożny zwiad ku Sambrze, ryzykując stratę kilku godzin; albo zatrzymać się w Avesnes, jak przewidują rozkazy, i zaczekać, aż dołączą do niego piechota i reszta dywizji.
Rommel ruszył nocą, osobiście, na czele straży przedniej. Wbrew rozkazowi postoju przejechał przez zdezorientowane francuskie kolumny; nad ranem 17 maja jego czołgi wjechały do i zajęły most na Sambrze, a około 6:00 dotarły do . W nocy francuski II Korpus Armijny rozpadł się; tego dnia wzięła do niewoli około 10 000 jeńców, tracąc 36 ludzi. Rommel odkrył wtedy, że tylko jego straż przednia dotrzymała mu kroku, a niemieckie naczelne dowództwo, które zgubiło jego ślad, niepokoiło się jego zniknięciem, po czym przyznało mu Krzyż Rycerski. Ta nieuchwytna dywizja zyskała przydomek Gespensterdivision, czyli „”. Rommel stał się później „Lisem Pustyni” w Afryce Północnej; wplątany w spisek z 20 lipca 1944 roku, został zmuszony do samobójstwa 14 października 1944 roku.
T03-051