WWII Decisions Online · Nauczyciele getta warszawskiego wobec zakazu
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
15 października 1941
Warszawa, okupowana Polska
Żydowski nauczyciel i autor dziennika z getta

Nauczyciele getta warszawskiego wobec zakazu

Jesienią 1941 roku getto warszawskie jest demograficznym piekłem okupowanej Europy. Zamknięte szczelnie w listopadzie 1940 roku, mieści prawie 460 000 Żydów na powierzchni około 3,4 km². Oficjalna racja żywnościowa spada do znikomego poziomu: zaledwie 1 100–1 200 kalorii dziennie, wobec ponad 2 600 dla Niemca. Już od lata 1941 roku ponad 5 000 osób umiera co miesiąc z głodu i tyfusu; od 1940 roku do połowy 1942 roku z głodu i chorób umiera około 83 000 ludzi.

Sprawa szkół jest nierozerwalnie związana z tą katastrofą. Po zamknięciu szkół żydowskich okupant zezwala we wrześniu 1941 roku Judenratowi (radzie żydowskiej, której przewodniczy ) na otwarcie około szesnastu szkół podstawowych. Ta legalna nauka pozostaje jednak marginalna i krótkotrwała: dzieci w wieku 10 lat i starsze są wciągane do pracy przymusowej. Większość nauczania odbywa się więc w konspiracji, w ramach sieci kompletów: małych grup liczących od 6 do 20 uczniów, które zbierają się w mieszkaniach lub w kuchniach dla ubogich finansowanych przez amerykański Joint (JDC) i CENTOS. Autor dziennika uosabia ten osaczony świat nauczycieli.

Dla tych nauczycieli prowadzenie lekcji jest wyborem egzystencjalnym: kontynuować – to ryzykować deportację, ale też dać dzieciom oparcie i powód, by wytrwać.

Warszawa, październik 1941, jesteś nauczycielem w getcie: co robisz dla uczniów wobec zakazu i głodu?

Europa🇵🇱 PLRuch oporuŻycie cywilneZbrodnie wojenneAlianci

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T09-011

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: