WWII Decisions Online · Wobec wroga: gospodarstwo kołchozu
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Radziecki kołchoźnik na drodze niemieckiego natarcia

Wobec wroga: gospodarstwo kołchozu

Radziecki kołchoźnik z kolektywnego gospodarstwa na Ukrainie widzi jesienią 1941 roku, jak do jego wsi zbliża się linia frontu, wraz z nacierającą armią niemiecką. Całe życie spędził w tym kołchozie i zna każdy silos, każdą sztukę bydła powierzoną wspólnocie.

W latach 30. przeszedł przymusową kolektywizację, okupioną często głodem; wciąż gorzko wspomina krzywdy doznane od władzy, ale boi się też okupanta. Jego rodzina zależy od tegorocznych zbiorów, już zwiezionych lub jeszcze stojących na polu.

3 lipca 1941 roku ogłosił w przemówieniu radiowym politykę spalonej ziemi: w razie odwrotu nie zostawiać wrogowi „ani jednej lokomotywy, ani jednego wagonu, ani kilograma zboża, ani litra paliwa”. Władze lokalne przekazują rozkaz zniszczenia zbiorów i urządzeń, ewakuowania lub wybicia bydła oraz zorganizowania oporu na tyłach linii.

Niemcy są kilka dni marszu stąd. Kołchoźnik musi zdecydować o losie swojego gospodarstwa: spalić zbiory i budynki, jak nakazuje polecenie, zakopać zboże i ukryć część zwierząt, by wyżywić swoich bliskich, albo ruszyć na wschód, pędząc wspólne stado.

Radziecka Ukraina, wrzesień 1941, jesteś kołchoźnikiem, a armia niemiecka się zbliża: co zrobić z gospodarstwem kolektywnym?

Europa🇺🇦 UAŻycie cywilneStrategiaRuch oporuAlianci

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T09-062

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: