Podczas operacji Dynamo setki tysięcy żołnierzy gromadzą się na plażach Dunkierki i w okolicach, czekając na swoją kolej wejścia na pokład. Pod powtarzającymi się atakami Luftwaffe, bez schronienia na odkrytym piasku, stoją w kolejkach godzinami, a czasem dniami, w kolejkach wchodzących aż do wody.
Dla ciebie, żołnierza, każda godzina oczekiwania jest próbą. Możesz zachować dyscyplinę w kolejce i czekać na swoją kolej mimo bombardowań, ufając organizacji ewakuacji. Możesz starać się jak najszybciej przedrzeć do łodzi, ryzykując zamęt i panikę. Albo schronić się w wydmach w oczekiwaniu na przerwę w nalotach, ryzykując utratę miejsca i spóźnienie na załadunek.
Pokusa ratowania własnej skóry jest pod bombami silna, a postawa każdego ciąży na losie wszystkich. Czy trzymać swoje miejsce w szeregu, przepychać się naprzód, czy szukać schronienia? „Duch Dunkierki” kształtuje się w tym pełnym lęku oczekiwaniu.
Ogólnie, mimo chwil paniki, przeważa dyscyplina w kolejce: powodzenie ewakuacji zależy w dużej mierze od postawy i dyscypliny ludzi na plaży. Ta względna dyscyplina kolejek, pilnowanych przez oficerów i Royal Navy, jest jednym z kluczy do sukcesu operacji Dynamo. Pod bombardowaniami Luftwaffe – śmiercionośnymi, lecz utrudnionymi przez złą pogodę, dym i RAF – zostaje ewakuowanych około 338 000 ludzi między 26 maja a 4 czerwca. Obraz długich kolejek ludzi cierpliwie czekających w wodzie po pas stanie się symbolem. Utrzymanie porządku, bardziej niż brawurowe czyny, umożliwia „cud Dunkierki”: militarną klęskę zamienioną w ocalenie, które zachowuje armię brytyjską na dalszy ciąg wojny.
T03-160