Od 30 listopada do 11 grudnia 1939 roku Armia Czerwona posuwa się naprzód na całej linii. W północnej Karelii (generał Biełajew) wnika głęboko z Pietrozawodska na południowy zachód, w kierunku Joensuu, przez zamarznięte lasy. Jej zmotoryzowana kolumna, licząca 20 000 ludzi, 45 czołgów i 60 dział, nie napotkała znaczącego oporu. 11 grudnia dociera do Tolvajärvi, 80 km w głąb terytorium Finlandii.
Wobec tego wtargnięcia fiński sztab (generał Öhquist) musi improwizować. Dowództwo mieszanej Grupy Bojowej – około 4 200 ludzi zebranych w pośpiechu (4 pułk jegrów, batalion rezerwistów, 2 kompanie narciarskie) – powierza podpułkownikowi Aaro Pajariemu, 42-letniemu byłemu oficerowi kawalerii. Zadanie: zatrzymać 139 Dywizję. Stosunek sił: 1 do 5.
Pajari szybko analizuje sytuację. Radziecka kolumna rozciąga się na 35 km leśnej drogi, a jej oddziały są od siebie odcięte lasami i zamarzniętymi jeziorami. Finowie znają teren, świetnie jeżdżą na nartach i umieją walczyć przy -30°C. Można zastosować doktrynę motti („stos drewna”), polegającą na izolowaniu małych grup wroga i niszczeniu ich jedna po drugiej. Wymaga ona jednak ruchliwości, którą mogą podkopać zmęczenie (ludzie przeszli 200 km w 3 dni) i morale (to pierwsze większe starcie wojny).
Pajari wybiera manewr oskrzydlający przez lasy na skrzydłach i jednoczesne ataki w kilku punktach kolumny. 12 grudnia 1939 roku o godz. 4.00 fińskie kompanie wychodzą z lasów po obu stronach drogi, przy -28°C. Radzieckie oddziały na biwaku zostają zaskoczone: ogniska stają się doskonałymi celami dla fińskich pistoletów maszynowych Suomi KP/-31 i karabinów Mosin-Nagant. rozpada się na odizolowane grupy. Pajari osobiście kieruje atakami aż do całkowitego wyczerpania – na polu walki dwukrotnie doznaje zawału serca, lecz odmawia ewakuacji. Do 23 grudnia 1939 roku bilans taktyczny jest jednoznaczny: Finowie stracili 939 ludzi zabitych i rannych, podczas gdy Sowieci mają 5 000 zabitych, rannych lub zaginionych, do czego dochodzi 600 jeńców, 60 czołgów zniszczonych lub zdobytych i 30 zdobytych dział. zostaje unicestwiona. To pierwsze wielkie fińskie zwycięstwo wojny zimowej. Biełajew zostaje odwołany, a w styczniu 1940 roku rozstrzelany w Moskwie. Pajari awansuje na pułkownika, ale jego zdrowie jest zrujnowane – umiera na zawał serca w lipcu 1949 roku. Sukces pod Tolvajärvi staje się wzorem taktycznym dla kolejnych fińskich zwycięstw.
T02-002