jest starszym oficerem San Demetrio, tankowca brytyjskiej marynarki handlowej, załadowanego tysiącami ton benzyny lotniczej. Jako doświadczony oficer pokładowy należy do tych cywilów bez munduru, od których zależy przetrwanie Zjednoczonego Królestwa: paliwo, żywność i amunicja docierają przez Atlantyk w konwojach, które są ulubionym celem niemieckich rajderów.
5 listopada 1940 konwój HX-84, który wypłynął z Halifaxu z 37 statkami, osłania tylko 1 krążownik pomocniczy, Jervis Bay. Nagle pojawia się pancernik kieszonkowy Admiral Scheer, nieporównanie potężniejszy. Jervis Bay poświęca się, by konwój mógł się rozproszyć; zostaje zatopiony, lecz większość frachtowców ucieka.
Za to San Demetrio zostaje trafiony kilkoma pociskami. Mostek zostaje zniszczony, górny pokład staje w ogniu, a obserwator ginie. Ładunek benzyny lada chwila może wybuchnąć, więc pada rozkaz opuszczenia statku. Hawkins z 15 ludźmi tłoczy się w szalupie ratunkowej i odpływa w lodowatą noc.
Po 24 godzinach dryfowania bez ratunku rozbitkowie dostrzegają z szalupy sylwetkę płonącego statku. Zbliżając się, marynarze z osłupieniem rozpoznają własny tankowiec, wciąż unoszący się na wodzie i wciąż w płomieniach.
Hawkins postanawia wrócić na płonący tankowiec, ugasić pożar i spróbować doprowadzić go do portu: o świcie 7 listopada załoga stawia prowizoryczny żagiel, dociera do dryfującego tankowca w odległości kilku mil na zawietrznej i wchodzi z powrotem na pokład. Ludzie walczą z pożarem przez wiele godzin, udaje im się ponownie uruchomić silnik główny i ruszają w dalszą drogę. Bez kompasu, bez map i z częściowo zniszczonym zapasowym urządzeniem sterowym płyną blisko 1000 mil. San Demetrio dociera do lądu 13 listopada 1940 i ratuje większość ładunku benzyny. Ten wyczyn staje się wydarzeniem medialnym: Hawkins otrzymuje OBE, a główny mechanik medal Lloyd's za męstwo na morzu. Epopeja zainspiruje w 1943 roku film San Demetrio London, symbol anonimowej odwagi marynarki handlowej w bitwie o Atlantyk.
T05-036