WWII Decisions Online · Racjonowanie żywności: jak dzielić niedostatek?
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
Lord Woolton, minister żywności Wielkiej Brytanii

Racjonowanie żywności: jak dzielić niedostatek?

Brytyjskie racjonowanie żywności rozpoczyna się 8 stycznia 1940 roku: obejmuje bekon, masło i cukier, a potem mięso, herbatę, margarynę i tłuszcze. Lord Woolton – biznesmen – nie stworzył tego systemu. Chamberlain mianował go ministrem żywności w kwietniu 1940 roku, więc Woolton przejmuje działający już mechanizm, który ma rozszerzyć i przekonać do niego społeczeństwo.

Rok 1941 to punkt zwrotny: wojna podwodna na Atlantyku dusi import. 5 maja 1941 roku ser trafia na kartki. W grudniu Woolton wprowadza system „punktów”: każdy konsument dysponuje miesięczną pulą punktów, które wydaje dowolnie na produkty spoza podstawowej racji (konserwy, herbatniki, owoce w puszkach), a ministerstwo dostosowuje wartość punktową do stanu zapasów. Wyzwanie ma też wymiar polityczny i żywieniowy: trzeba przekonać cały naród, by na dłużej pogodził się z niedostatkiem – za pomocą plakatów, radiowych audycji z przepisami i „Woolton Pie”.

Pozostaje kwestia ogólnej linii. Czy stosować ścisłą arytmetyczną równość wobec wszystkich? Czy rozdawać zwolnienia i przywileje, które uspokoiłyby niezadowolonych, ale zniweczyły sprawiedliwość? A może zbudować racjonowanie przedstawiane jako „sprawiedliwe”, z dodatkowymi przydziałami dla najbardziej bezbronnych – dzieci, kobiet w ciąży, chorych – nawet jeśli oznacza to zróżnicowanie racji według potrzeb?

Londyn, maj 1941, minister żywności: jaką linię racjonowania powinien narzucić Lord Woolton?

Europa🇬🇧 GBŻycie cywilneZaopatrzeniePolitykaAlianci

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T07-056

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: