Ledwie Dunkierka została ewakuowana, a Wehrmacht rozpoczyna 5 czerwca Fall Rot („wariant czerwony”), drugą fazę kampanii francuskiej, mającą dobić resztki armii francuskiej na linii Sommy i Aisne. Generał dowodzi 6 Armią, sformowaną w pośpiechu nad Aisne, między Soissons a okolicami Compiègne.
Jego siły są niejednorodne: kilkanaście zbieranych naprędce dywizji, ocalałych z bitwy w Belgii, resztki wielkich jednostek, wojska kolonialne, wspierane przez 4 DCr de Gaulle'a. Naprzeciw koncentruje się znacznie liczniejsze zgrupowanie niemieckie, z dywizjami pancernymi na czele, przy pełnym panowaniu w powietrzu.
Przyjęta doktryna to „obrona jeżowa” Weyganda: punkty oporu, które mają się utrzymać nawet okrążone. Touchon musi osłaniać szeroki front siłami o połowę mniejszymi, niż planowano. Jego linia utrzymuje się przez 4 dni. 9 czerwca nacisk jest tak silny, że pod Soissons grozi przełamanie. Touchon nie wie, czy poświęcenie na miejscu na cokolwiek się przyda, czy też powinien zachować dywizje na linię położoną dalej na tyłach.
Touchon rozkazał odwrót nad Marnę, by zachować siły zdolne jeszcze do manewru. Ale Wehrmacht posuwał się szybciej, niż Francuzi zdołali oderwać się od nieprzyjaciela: linię Marny przełamano około 12 czerwca, Paryż ogłoszono miastem otwartym 13 czerwca, a 14 został zajęty. Obrona Aisne, miejscami bohaterska, opóźniła nieuniknione zaledwie o kilka dni. Touchon uniknął niewoli, latem 1940 roku został gubernatorem wojskowym Algieru, po czym odsunęło go Vichy. Jego bitwa ilustruje dramat armii francuskich w czerwcu 1940 roku: realny opór, lecz przytłoczony szybkością przeciwnika i załamaniem naczelnego dowództwa. Zmarł w 1949 roku.
T04-007