WWII Decisions Online · Uniwersytet Leningradzki w czasie oblężenia
Filtruj według tematu: 19
Filtruj według miejsca 1031
Filtruj według miejsca:
Zobacz pełną listę
8 grudnia 1941
Leningrad, ZSRR
Aleksandr Wozniesienski, rektor Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego

Uniwersytet Leningradzki w czasie oblężenia

, ekonomista, który w 1941 roku został rektorem Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, kieruje instytucją uwięzioną w pułapce: od 8 września pierścień niemieckich i fińskich wojsk wokół miasta się zamknął. postanowił zagłodzić Leningrad zamiast zdobywać go szturmem, a racja chleba spadła do 125 gramów dziennie dla osób na utrzymaniu.

Głód uderza bez różnicy: profesorowie i studenci są osłabieni dystrofią, sale są lodowate, brakuje opału. Śmiertelność osiągnie w styczniu i lutym 1942 roku nawet 100 000 zgonów miesięcznie.

Utrzymanie nauczania w takich warunkach naraziłoby wszystkich na śmierć z wycieńczenia na stanowisku; zawieszenie go oznaczałoby wygaszenie instytucji będącej symbolem oblężonego miasta. Istnieje częściowe wyjście: „Droga Życia”, szlak wytyczony na lodzie jeziora Ładoga, pozwala ewakuować ludzi na tyły, w niewielkich grupach i pod groźbą bombardowań.

Wozniesienski musi rozstrzygnąć: utrzymać wszystkie zajęcia, nikogo nie ewakuując; kontynuować nauczanie, ewakuując jednocześnie część kadry i studentów; albo zawiesić działalność uniwersytetu i ewakuować go w całości.

Oblężony Leningrad, grudzień 1941, rektor uniwersytetu: co ma zrobić Aleksandr Wozniesienski z zajęciami?

Europa🇷🇺 RUŻycie cywilneObronaPostacie

Dowiedz się więcej o tym wydarzeniu

📄 Artykuły Wyszukiwarka Google 🖼 Obrazy Google Grafika ▶ Filmy Google Wideo 📍 Mapa Mapy Google
Zobacz pełną listę
T10-008

Zgłoś błąd

Zauważyłeś błąd na tej stronie? Daj nam znać — poprawimy go.

Odnośnik do strony: