ma 45 lat i od 1918 roku jest carem Bułgarii. Jego panowanie naznaczone jest traumami terytorialnymi: utratą Dobrudży Południowej (na rzecz Rumunii), Macedonii (na rzecz Grecji i Jugosławii) i Tracji Zachodniej (na rzecz Grecji) na mocy traktatu w Neuilly z 1919 roku. Doktryna państwowa: rewizjonizm terytorialny. Po rozwiązaniu partii w 1934 roku reżim jest półautorytarny i oparty na władzy osobistej.
Zimą 1939–1940 znajduje się pod naciskami: - Niemcy: żądają opowiedzenia się po ich stronie, oferując w zamian rewizję terytorialną (odzyskanie Dobrudży Południowej) - ZSRR: w listopadzie 1939 roku proponuje traktat o wzajemnej pomocy (wzorowany na układach z państwami bałtyckimi) - Wielka Brytania: usiłuje utrzymać neutralność Bułgarii - Turcja: tradycyjna sojuszniczka Bułgarów przeciw Rosjanom
Premier (umiarkowany, na stanowisku od 1935 roku) zostaje 15 lutego 1940 roku zastąpiony przez Bogdana Fiłowa – archeologa, germanofila, bardziej zorientowanego na Berlin. się waha.
prowadzi najpierw politykę neutralności zbrojnej, a potem stopniowo zbliża się do Osi. We wrześniu 1940 roku, na mocy układu z Krajowej zawartego pod niemieckim patronatem, Bułgaria odzyskuje Dobrudżę Południową (bez wojny). 1 marca 1941 roku podpisuje pakt trzech, przystępując do Osi. Odmawia jednak wysłania wojsk na front wschodni (operacja Barbarossa). Odmawia też deportacji bułgarskich Żydów do obozów zagłady – w marcu 1943 roku osobiście blokuje deportację 48 000 Żydów z Bułgarii właściwej, mimo nacisków niemieckich. Ta postawa, uznawana za heroiczną, ocala niemal całą bułgarską wspólnotę żydowską (11 000 Żydów z okupowanych terytoriów w Tracji i Macedonii zostaje jednak w marcu 1943 roku wywiezionych do Treblinki przez bułgarskie władze wojskowe i policyjne, w wykonaniu umowy z Niemcami). 28 sierpnia 1943 roku umiera nagle w wieku 49 lat, oficjalnie na zawał serca; pogłoska o otruciu na zlecenie Berlina, po burzliwym spotkaniu z Hitlerem w połowie sierpnia 1943 roku, nigdy nie została potwierdzona. Jego syn (6 lat) zostaje carem nominalnym. 9 września 1944 roku następuje komunistyczny zamach stanu. Symeon idzie na wygnanie. Wróci do Bułgarii w 1996 roku, a w latach 2001–2005 będzie premierem (przypadek wyjątkowy: były monarcha na czele demokratycznego rządu).
T02-067