11 maja 1940 roku jednostki francuskie zajmują pozycje wokół Bredy, by utrzymać linię obrony za rzeką Mark. Miasto, najdalej na północ wysunięty punkt tego ugrupowania, stanie się areną ciężkich walk. Burmistrz , który już w 1939 roku przygotował plan ewakuacji, staje przed natychmiastową decyzją.
Mieszkańcy nie wiedzą jeszcze, co ich czeka. Pozostanie oznacza znoszenie bitwy w mieście; wyjazd oznacza wypchnięcie na drogi całej ludności, bez pewności, w którą stronę jest najbezpieczniej, skoro sąsiednia Belgia również została najechana.
Decyzję trzeba podjąć w ciągu kilku godzin, w niedzielę Zielonych Świątek.
Władze Bredy zdecydowały się ewakuować całą ludność na południe, do Belgii. 12 maja rano około 50 000 mieszkańców podzielono na 2 kolumny: jedna ruszyła do Zundert i w głąb Brabancji, druga do Antwerpii przez Hoogstraten; burmistrz Van Slobbe uzgodnił przyjęcie uchodźców z burmistrzem Antwerpii, Camille'em Huysmansem. Kolumny ostrzeliwało z powietrza niemieckie lotnictwo; 17 maja bombardowanie szkoły w Sint-Niklaas zabiło 51 uchodźców z Bredy. W sumie zginęło około 100 osób. Po kapitulacji Holandii 14 i 15 maja rozpoczął się powrót do domów, a ostatni uchodźcy wrócili dopiero w lutym 1941 roku.
T03-167