O 04:15 dnia 9 kwietnia 1940 roku, bez wypowiedzenia wojny, wojska niemieckie wkraczają jednocześnie do Norwegii i Danii. W Danii 4 dywizje piechoty przekraczają granicę w Jutlandii, spadochroniarze zajmują mosty przez Mały Bełt i lotnisko w Aalborgu, a stawiacz min Hansestadt Danzig wysadza na nabrzeżu kopenhaskiego portu 800 żołnierzy piechoty.
O 06:00 Berlin przedstawia premierowi Thorvaldowi Stauningowi ultimatum: natychmiastowa kapitulacja, w zamian za co zostanie zachowana formalna niepodległość Danii – ustrój, monarchia, armia. To model bezprecedensowy: łaskawy niemiecki „protektorat”. Armia duńska liczy 16 000 żołnierzy czynnej służby wobec 40 000 Niemców w pierwszej fali.
Król , lat 69, natychmiast zwołuje posiedzenie Rady Ministrów w pałacu Amalienborg. Obecni są minister spraw zagranicznych , Stauning i szef sztabu Prior. Sytuacja nie ma precedensu we współczesnych dziejach Danii. W ciągu godziny rysują się 3 możliwości. Co mają postanowić król i jego rząd?
i Stauning wybrali natychmiastową kapitulację, by oszczędzić ludzkie życie i zachować nominalną suwerenność. O 08:00 wydano rozkaz zaprzestania ognia. Walki trwały 4 godziny: poległo 16 Duńczyków i 20 Niemców, a na granicy w Jutlandii i wokół Kopenhagi dochodziło do sporadycznych starć. Kapitulacja weszła w życie. pozostał na tronie, odmówił ucieczki, uroczyście zaprotestował, ale przyjął status protektoratu. Model duński: rząd Stauninga utrzymany, armia duńska zachowana (do sierpnia 1943), demokracja parlamentarna zachowana, prasa wolna (do 1943). stał się symbolem moralnego oporu dzięki codziennym samotnym przejażdżkom konnym po Kopenhadze – publicznemu rytuałowi, który kontynuował przez całą okupację. Legenda o żółtej gwieździe, którą miał nosić z solidarności z Żydami, nie jest jednak udokumentowana historycznie. 29 sierpnia 1943 roku, po radykalizacji duńskiego ruchu oporu, Niemcy zawiesiły rząd Scaveniusa i wprowadziły bezpośrednią okupację. W październiku 1943 roku ewakuacja duńskich Żydów do Szwecji uratowała 7 220 osób – 5 na 6 duńskich Żydów. zmarł w kwietniu 1947 roku w wieku 76 lat.
T03-007