HMS Glowworm (klasy G) to brytyjski niszczyciel o wyporności 1 350 ton, który wszedł do służby w 1936 roku. 7 kwietnia 1940 roku zostaje odkomenderowany z eskorty krążownika liniowego HMS Renown, płynącego w rejon Narwiku, by odnaleźć marynarza, który wypadł za burtę. Gęsta mgła, wzburzone morze.
Okrętem dowodzi komandor podporucznik , lat 35. Tuż przed 08:00 8 kwietnia jego obserwatorzy dostrzegają we mgle 2 niemieckie niszczyciele na północny zachód od Trondheim. Roope melduje o tym drogą radiową Admiralicji i nawiązuje walkę.
Niespodzianka: za niszczycielami płynie ciężki krążownik Admiral Hipper – okręt flagowy niemieckiej floty inwazyjnej zmierzającej do Trondheim. 14 000 ton, 8 dział kalibru 203 mm, pancerz 80 mm. Wobec przeciwnika uzbrojonego 16 razy silniej Glowworm technicznie nie ma żadnych szans. Hipper, dowodzony przez komandora Hellmutha Heyego (Kapitän zur See), otwiera ogień z odległości 9 000 metrów. Pierwsze trafienie niszczy mostek Glowworma. Kolejne salwy rozbijają nadbudówki niszczyciela. Okręt jest śmiertelnie uszkodzony.
Roope ma kilka minut, by zdecydować o losie swojego niszczyciela i ocalałych członków załogi.
Roope zdecydował się staranować Hippera – taktyczna ofiara, by uszkodzić okręt flagowy. Glowworm z pełną prędkością (34 węzły) runął na Hippera i uderzył w jego prawą burtę. Uderzenie było potężne: na długości 40 metrów kadłub Hippera został rozerwany, woda wdarła się do kilku przedziałów, a krążownik przechylił się o 4 stopnie. Glowworm eksplodował, łamiąc się na 2 części; wraz z nim zginęło 109 brytyjskich marynarzy. Hipper wyłowił około czterdziestu rozbitków, z których kilku zmarło później od ran; Roope, u kresu sił, puścił linę, którą wciągano go wzdłuż burty, i utonął. Heye kontynuował rejs: Hipper wysadził swoje wojska górskie w Trondheim 9 kwietnia, po czym 12 kwietnia wrócił do Wilhelmshaven na około 2 tygodnie napraw. Heye przekazał za pośrednictwem Czerwonego Krzyża list z gratulacjami do dowództwa Royal Navy – rzadki gest. Roope został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wiktorii – pierwszym takim odznaczeniem w wojnie na morzu i pierwszym przyznanym na podstawie relacji oficera nieprzyjaciela. Heye przeżył wojnę, w latach 1953–1961 zasiadał w Bundestagu, a następnie objął urząd Wehrbeauftragter, czyli parlamentarnego pełnomocnika ds. sił zbrojnych (1961–1964); zmarł w 1970 roku.
T03-010