Generał dowodzi od lipca 1940 roku Home Forces, armią obrony brytyjskiego terytorium. Podlegający mu sztab (GHQ Home Forces) utrzymuje kraj w pogotowiu na wypadek niemieckiej inwazji, którą od upadku Francji wielu uważa za bliską.
System alarmowy opiera się na hasłach kodowych. Najpoważniejsze z nich, „Cromwell”, oznacza „inwazja jest nieuchronna”: natychmiast stawia wojska w gotowości bojowej, odwołuje urlopowanych i pozwala Home Guard bić w dzwony kościelne – sygnał, który od lata zarezerwowano wyłącznie na wiadomość o lądowaniu.
W pierwszym tygodniu września przesłanki się mnożą. Rozpoznanie lotnicze fotografuje setki barek desantowych zgromadzonych od Boulogne po Flesingę. Warunki pływów i księżyca będą sprzyjać szturmowi między 8 a 10 września. Właśnie schwytano niemieckich szpiegów wysadzonych na wybrzeżu. Wielki nalot Luftwaffe na Londyn, przeprowadzony tego samego dnia, może uchodzić za przygotowanie.
Wieczorem 7 września sztab musi zdecydować w ciągu kilku godzin, bez pewności, że lądowanie rzeczywiście nastąpi.
GHQ Home Forces postanawia uruchomić „Cromwell”: maksymalny, natychmiastowy alarm inwazyjny na całym terytorium. 7 września 1940 roku o 20.07 rozkaz „Cromwell” trafia do dowództw Eastern Command i Southern Command. Pomyślany jako postawienie w stan gotowości („action stations”), w wielu miejscach jest rozumiany jako zapowiedź samego lądowania: dowódcy Home Guard z własnej inicjatywy każą bić w dzwony kościelne, co wywołuje pogłoski o desancie spadochronowym i reakcję łańcuchową w całym kraju. Żadna inwazja nie nadchodzi: operacja Seelöwe („Lew Morski”) nie zostaje podjęta. Już następnego dnia, 8 września, GHQ musi doprecyzować wytyczne – w dzwony będzie mógł bić już tylko członek Home Guard, który sam widział lądowanie co najmniej 25 spadochroniarzy. Epizod odsłania nerwowość improwizowanej obrony i niejasność łańcucha alarmowego. Hitler odracza operację Seelöwe 17 września, a później z niej rezygnuje. „Fałszywy alarm Cromwell” pozostaje podręcznikowym przykładem kosztu niejednoznacznych sygnałów w czasie kryzysu.
T05-025