Rankiem 9 kwietnia 1940 roku o 04:15 niemieckie niszczyciele – 10 jednostek pod dowództwem komodora Friedricha Bontego – wysadzają w Narwiku, kluczowym norweskim porcie dla szwedzkiej rudy żelaza, 2 000 strzelców górskich generała Eduarda Dietla. Zdobycie portu przebiega szybko: 2 norweskie okręty obrony wybrzeża zostają zatopione, 350 norweskich marynarzy trafia do niewoli, a norweski garnizon górski zostaje rozproszony.
Rankiem 10 kwietnia 1940 roku o 04:30 komandor , lat 44, dowódca brytyjskiej 2 Flotylli Niszczycieli (5 niszczycieli typu H: HMS Hardy, Hostile, Havock, Hotspur i Hunter), otrzymuje od Admiralicji rozkaz sforsowania Ofotfjordu – 30-kilometrowego fiordu prowadzącego do Narwiku – i uderzenia na niemieckie siły morskie. Dostępna informacja: Bonte ma w porcie oficjalnie 10 niszczycieli, czyli przewagę liczebną 2:1 nad Warburtonem-Lee.
Warunki: gęsta mgła, śnieg, silne prądy. Dokładne położenie Niemców w fiordzie jest nieznane. Warburton-Lee ma kilka godzin na decyzję o manewrze.
Warburton-Lee poprowadził atak bezpośredni w kolumnie, stawiając na szybkość i zaskoczenie, przy maksymalnym ryzyku. O 05:30 10 kwietnia jego 5 niszczycieli z pełną prędkością wpadło we mgle do portu w Narwiku, zaskakując Niemców. Torpedy odpalone z odległości 200 metrów zatopiły niemiecki niszczyciel Anton Schmitt (43 zabitych) oraz Wilhelma Heidkampa, okręt flagowy Bontego – Bonte zginął na pokładzie – a Hermann Künne został ciężko uszkodzony. 3 kolejne niemieckie niszczyciele zostały trafione. Wtedy jednak brytyjskie niszczyciele zostały otoczone przez pozostałych 5 niemieckich niszczycieli, które wyłoniły się z mgły z Herjangsfjordu i Rombaksfjordu. W porcie toczyła się walka na krótkim dystansie. HMS Hardy, okręt flagowy Warburtona-Lee, otrzymał 5 pocisków i osiadł na mieliźnie; Warburton-Lee zginął o 06:00 od odłamków. HMS Hunter zatonął (107 zabitych), HMS Hotspur został uszkodzony. Bilans: Brytyjczycy stracili 2 niszczyciele, 2 kolejne zostały uszkodzone; Niemcy – 2 niszczyciele zatopione, 6 uszkodzonych. Warburton-Lee został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wiktorii – drugim w ciągu 48 godzin (po Roopie). Bitwa pokazała, że Royal Navy może sforsować drogę do Narwiku, i przygotowała drugą bitwę, 13 kwietnia. Warburton-Lee zostawił wdowę i syna; pochowano go na cmentarzu w Ballangen.
T03-011