Po pierwszej bitwie o Narwik brytyjska Admiralicja chce dobić niemiecką flotę uwięzioną w fiordzie. Grupa Uderzeniowa powstaje wokół HMS Warspite, pancernika klasy Queen Elizabeth o wyporności 35 000 ton, uzbrojonego w 8 dział kalibru 381 mm – jednego z najpotężniejszych okrętów Royal Navy. Eskortę stanowi 9 niszczycieli (HMS Cossack, Eskimo, Hero, Icarus, Foxhound, Bedouin, Punjabi, Kimberley, Forester). W sumie: 10 brytyjskich okrętów i około 80 dział głównych.
Po stronie niemieckiej pozostało 8 niszczycieli, które przetrwały pierwszą bitwę. Załogi są uszczuplone, amunicja i torpedy częściowo wyczerpane. Dowodzi komodor , następca Bontego. Luftwaffe nie może interweniować: zła pogoda i kiepska łączność radiowa między Stavanger a Narwikiem.
Wiceadmirał , lat 55, dowodzi Grupą Uderzeniową z pokładu Warspite. Plan: wejście do Ofotfjordu w szyku bojowym i systematyczne ostrzeliwanie niemieckich niszczycieli stojących na kotwicy. Wsparcie lotnicze zapewniają samoloty Swordfish z lotniskowca HMS Furious, znajdującego się 50 mil morskich dalej.
Whitworth musi wybrać między szybkością wykonania a metodycznym zniszczeniem.
Whitworth wybrał metodyczne zniszczenie, wielokrotnie powtarzając przejścia, by mieć pewność, że wróg został całkowicie wyeliminowany. O 13:30 Grupa Uderzeniowa weszła do fiordu. Wykonała 3 kolejne przejścia (13:30, 15:30, 17:00), ostrzeliwując cele z bliska z dział kalibru 381 mm okrętu Warspite. Wszystkie 8 niemieckich niszczycieli zostało zatopionych przez Brytyjczyków albo zatopionych przez własne załogi: Erich Koellner, Wolfgang Zenker, Hermann Künne, Diether von Roeder, Bernd von Arnim, Erich Giese, Hans Lüdemann i Georg Thiele. Żaden nie uszedł – ale większość załóg dotarła do brzegu i dołączyła do Dietla. Po stronie brytyjskiej: 0 straconych okrętów, 28 zabitych. Whitworth rozkazał też wysadzić na ląd oddziały, by zdobyć sam Narwik, ale siły były zbyt szczupłe, a desant odłożono do 28 maja. Dietl i jego 2 000 strzelców górskich wycofali się w góry, gdzie bronili się przez 7 tygodni. Bilans całej bitwy o Narwik (10–13 kwietnia): 10 niemieckich niszczycieli zatopionych (połowa niszczycieli Kriegsmarine) i 1 U-Boot. Kriegsmarine nigdy nie odrobiła tych strat. Bey przeżył, awansował na admirała i zginął w 1943 roku na Scharnhorście w bitwie koło Przylądka Północnego.
T03-012