Oficerowie fortu nadbrzeżnego Odderøya, który strzeże wejścia do portu Kristiansand na południowym wybrzeżu Norwegii, są rankiem 9 kwietnia 1940 roku w stanie alarmu. Fort panuje nad wąskim przesmykiem, którym musi przepłynąć każdy okręt zmierzający do miasta. Norwegia jest neutralna, a wytyczne pozostają niejednoznaczne, tymczasem w gęstej mgle, która zasłania wejście do fiordu, zbliżają się okręty wojenne.
Artylerzyści otwierają ogień do pierwszych sylwetek. Ich ostrzał okazuje się groźnie celny: kilkakrotnie odpiera kutry torpedowe próbujące wysadzić desant i trzyma eskadrę na dystans. Widoczność jest jednak tak zła, że nie sposób pewnie rozpoznać okrętów.
Wtedy do fortu dociera wiadomość. Dowódca krążownika Karlsruhe, komandor , wzywa Norwegów do wstrzymania ognia: twierdzi, że zbliżające się okręty są brytyjskie i francuskie i przybywają jako przyjaciele. We mgle oficerowie z Odderøya nie potrafią odróżnić bander. Podstęp jest wiarygodny – spodziewano się przecież sojuszniczych posiłków. Muszą zdecydować: strzelać dalej, przerwać ogień czy zażądać dowodu.
Fort w końcu faktycznie przerwał ogień, wierząc, że to okręty sojusznicze. Zmyleni mgłą i niemieckim sygnałem, że zbliżają się okręty sojusznicze, Norwegowie wzięli flagę sygnałową za banderę francuską i przestali strzelać, pozwalając okrętom sforsować przesmyk. Kristiansand padło w ciągu dnia 9 kwietnia 1940 roku; Karlsruhe wysadził swoje oddziały, po czym tego samego wieczoru, opuszczając port, został storpedowany przez brytyjski okręt podwodny Truant. Epizod ilustruje powracającą słabość obrony wybrzeża w 1940 roku: bez jasnych zasad użycia siły i niezawodnych środków identyfikacji zdeterminowane załogi fortów zostały obezwładnione podstępem w równym stopniu co siłą. Pomylenie bander we mgle pozostało podręcznikowym przykładem walk w Oslofjordzie i na południu Norwegii.
T03-072