Bomber Command RAF dysponuje w chwili wypowiedzenia wojny 23 eskadrami operacyjnymi (około 500 bombowców: Vickers Wellington, Handley Page Hampden, Armstrong Whitworth Whitley). Teoretyczne zadanie: strategiczne bombardowanie Zagłębia Ruhry, by udusić niemiecki przemysł. Jednak Chamberlain zakazał we wrześniu 1939 roku bombardowania celów przemysłowych i miejskich z obawy przed niemieckim odwetem na brytyjskich miastach – to moralna ochrona ludności cywilnej wpisana w doktrynę.
, 53 lata, dowodzi Bomber Command od 1937 roku. Uważa tę restrykcyjną doktrynę za wątpliwą z wojskowego punktu widzenia. Bombowce otrzymują zadania zastępcze: ulotki nad Niemcami (operacja „Nickel”), rozpoznanie fotograficzne, bombardowanie ograniczonej liczby celów wojskowych (bazy morskie, pojedyncze fabryki zbrojeniowe).
Od 3 września 1939 do 29 lutego 1940 roku Bomber Command wykonuje 78 lotów Nickel nad Berlinem, Hamburgiem, Monachium, Stuttgartem i Bremą i zrzuca około 12 milionów ulotek. Ulotki zawierają: zdjęcia Hitlera w korzystnym ujęciu, sprzeczne ze sobą zdjęcia Göringa, statystyki produkcji rolnej aliantów, teksty po niemiecku wyjaśniające bezsensowność wojny.
Załogi uważają te loty za absurdalne. Od listopada 1939 roku kilka załóg odmawia wykonania zadania lub ucieka. Ludlow-Hewitt musi zdecydować, co dalej z lotami ulotkowymi.
Ludlow-Hewitt znosi taktyczną frustrację związaną z doktryną nieskuteczną, ale obowiązkową, i czeka, aż rząd ją zawiesi. Regularnie protestuje w Whitehall, lecz wykonuje misje Nickel. Bilans: 8 bombowców utraconych w czasie misji Nickel (na 78 lotów), około 50 zabitych, żadnego dostrzegalnego skutku materialnego ani moralnego po stronie niemieckiej. W marcu 1940 roku misje Nickel są stopniowo porzucane. 10 maja 1940 roku (początek Fall Gelb) Churchill zostaje premierem; 15 maja, dzień po bombardowaniu Rotterdamu, gabinet wojenny zezwala na bombardowanie niemieckich celów przemysłowych na wschód od Renu – to przejście do bombardowań strategicznych. Ludlow-Hewitt zostaje odwołany 3 kwietnia 1940 roku (przed Fall Gelb) decyzją polityczną – zastępuje go , bardziej ofensywny. Ludlow-Hewitt pozostaje inspektorem generalnym RAF do 1945 roku. Umiera w 1973 roku.
T02-026