Wielka Brytania wypowiada wojnę Niemcom 3 września 1939. Już w następnych dniach mobilizowany zostaje Brytyjski Korpus Ekspedycyjny (BEF): pierwsze konwoje przekraczają kanał La Manche od 9–10 września 1939, by zająć pozycje u boku armii francuskiej w oczekiwaniu na niemiecką ofensywę na zachodzie.
W szeregach są żołnierze zawodowi, odwołani rezerwiści i wkrótce także poborowi. Wielu nigdy nie opuszczało Wielkiej Brytanii; niektórzy pamiętają ogromne straty krwawych lat 1914–1918 i obawiają się nowego frontu na kontynencie.
Mężczyzna powołany pod broń i wyznaczony do wyjazdu do Francji musi zdecydować: stawić się w swojej jednostce i zaokrętować się, odmówić służby za Kanałem, narażając się na sąd wojenny, albo zdezerterować.
Ogromna większość mężczyzn dołącza do swoich jednostek i służy; odsetek dezercji pozostaje znikomy. BEF utrzymuje front podczas „dziwnej wojny”, a następnie mierzy się z niemiecką ofensywą w maju–czerwcu 1940. W tej kampanii we Francji i we Flandrii ponosi straty rzędu 11 000 zabitych i około 41 000 zaginionych lub wziętych do niewoli; około 338 000 ludzi (Brytyjczyków i żołnierzy sojuszniczych) zostaje ewakuowanych z Dunkierki w operacji Dynamo (26 maja–4 czerwca 1940).
T01-116