, 48 lat, jest jednym z nielicznych lotników, którzy byli asami w obu wojnach światowych. Odznaczony pilot myśliwski z I wojny światowej, dowodził podczas bitwy o Francję, a niedawno oddał dowództwo Wernerowi Möldersowi. Teraz jako Jagdfliegerführer 2 kieruje lotnictwem myśliwskim z lotnisk w Pas-de-Calais.
W odróżnieniu od sztabów, które zostały na tyłach, Osterkamp osobiście latał nad Anglią podczas Kanalkampf. Na własne oczy widział to, czemu zaprzeczają oficjalne liczby.
1 sierpnia marszałek Rzeszy zbiera swoich dowódców, by rozpocząć ofensywę powietrzną przeciwko Royal Air Force. Stając przed nim, Osterkamp ma własne obserwacje z pierwszej linii: naliczył od 500 do 700 brytyjskich myśliwców skupionych wokół Londynu, w wyraźnie rosnącej liczbie, a wszystkie nowe jednostki otrzymują Spitfire'y, które w jego ocenie dorównują jakością niemieckim myśliwcom. Göring natomiast powtarza, że przeciwnik jest wykrwawiony i tchórzliwy.
Osterkamp musi zdecydować, co powiedzieć marszałkowi Rzeszy prosto w oczy.
Osterkamp ostrzega Göringa wprost: mówi mu, że naliczył od 500 do 700 brytyjskich myśliwców wokół Londynu, a ich liczba stale rośnie, i że Spitfire'y w nowych jednostkach dorównują maszynom niemieckim. Göring odrzuca wszystko: według niego siły brytyjskie są zdziesiątkowane, angielscy piloci to tchórze, a przewaga niemieckich bombowców czyni obronę przeciwnika bez znaczenia. Lekceważenie meldunków z pierwszej linii na rzecz pochlebnych raportów stanie się stałym motywem niemieckiej klęski w powietrzu. Osterkamp otrzymuje jednak Krzyż Rycerski 22 sierpnia 1940 roku. Nazywany przez pilotów „Onkel Theo”, zostanie później odsunięty przez Göringa za szczerość. RAF, zamiast ustąpić, wyjdzie z lata wzmocniony.
T04-068