Marszałek Rzeszy , 47 lat, to najbardziej dekorowany człowiek reżimu, naczelny dowódca Luftwaffe i wyznaczony następca Adolfa Hitlera. As z I wojny światowej, twórca nazistowskiego lotnictwa, ma nadszarpniętą reputację po alianckiej ewakuacji spod Dunkierki, którą zapowiadał zmiażdżyć z powietrza.
Francja upadła. Hitler właśnie podpisał dyrektywę nr 16 (inwazja na Wielką Brytanię), a potem dyrektywę nr 17, nakazującą Luftwaffe „zniszczyć angielskie lotnictwo myśliwskie wszystkimi dostępnymi siłami”. Operacja powietrzna otrzymuje nazwę Adlerangriff („atak Orła”).
1 sierpnia Göring przekazuje swoim dowódcom misję otrzymaną od Führera: złamać RAF. Ale jego własni dowódcy – i , którzy dowodzą flotami powietrznymi (Luftflotten), oraz , odpowiedzialny za produkcję – widzą poważne problemy: prowizoryczne lotniska polowe na zdobytym terytorium, ograniczony zasięg Bf 109 nad Anglią, piloci tracący życie lub wolność na wrogiej ziemi, brytyjska produkcja myśliwców przewyższająca niemiecką.
Göring musi zdecydować, co obieca Führerowi.
Göring obiecuje Hitlerowi złamać RAF „twardymi ciosami”, jak najszybciej i bez zastrzeżeń. 1 sierpnia oświadcza swoim generałom: „Führer rozkazał mi zmiażdżyć Wielką Brytanię moją Luftwaffe. Twardymi ciosami zamierzam w najbliższej przyszłości rzucić tego wroga, który poniósł już druzgocącą klęskę moralną, na kolana, aby okupacja wyspy przez nasze wojska mogła się odbyć bez żadnego ryzyka.” Odrzuca zastrzeżenia Kesselringa, Milcha i Sperrlego. Ofensywa zostanie rozpoczęta bez szczegółowego planu wykonania i bez doktryny bombardowania strategicznego, na podstawie danych wywiadu, które wyolbrzymiały rzekome wyczerpanie RAF. Obietnica okaże się nie do spełnienia: brytyjskie lotnictwo myśliwskie, przewyższające Niemców produkcją i walczące na własnym terenie, nie zostanie złamane, a inwazja zostanie odroczona na czas nieokreślony. Porażka trwale nadwątli prestiż Göringa u Hitlera.
T04-069