Holenderskie Indie Wschodnie są jednym z największych dostawców ropy w Azji: Sumatra, Borneo i ich rafinerie zaopatrują decydującą część regionalnego rynku. Dla Japonii spragnionej paliwa te pola to cel pierwszorzędny.
W 1939 roku napięcie rośnie. Jeśli dojdzie do inwazji, stawką nie jest już obrona szybów naftowych, militarnie nie do utrzymania, lecz decyzja o ich losie.
Czy zniszczyć wszystko, by pozbawić najeźdźcę tego zasobu, zachować instalacje w nadziei na odzyskanie ich w nienaruszonym stanie, czy po cichu rozproszyć najcenniejszy sprzęt?
Władze holenderskie wybierają sabotaż. Podczas japońskiego natarcia na początku 1942 roku pola i rafinerie (Tarakan, Balikpapan, Palembang) zostają podpalone i zniszczone. Zniszczenia są jednak tylko częściowe: dzięki pomocy tysięcy techników sprowadzonych z Japonii produkcja rusza ponownie już pod koniec 1942 roku, a w 1943 osiąga około 90% poziomu z 1938 roku.
T00-075