10 maja 1940 roku armia niemiecka najeżdża Holandię. Royal Dutch Petroleum i Bataafsche Petroleum Maatschappij, spółki-matki grupy Shell, mają siedzibę w Hadze. Ich rafinerie – w tym ogromny kompleks w Pernis koło Rotterdamu – oraz znaczna część kapitału mogą znaleźć się pod niemieckim zarządem.
Zarząd grupy musi zdecydować w ciągu kilku godzin. Pozostawienie siedziby i prawnej kontroli na miejscu grozi tym, że wróg przejmie jeden z największych koncernów naftowych świata wraz z jego globalną siecią aktywów.
Od tej decyzji zależy los całej grupy, a nie tylko samych instalacji w Holandii.
10 maja 1940 roku, w dniu samej inwazji, siedzibę holenderskich spółek-matek (Royal Dutch, Bataafsche i innych podmiotów grupy) oficjalnie przeniesiono z Hagi na Curaçao, holenderską kolonię na Antylach, aby wyprowadzić prawną kontrolę nad grupą spod władzy okupanta. Rafinerie pozostałe w Holandii, w tym Pernis, znalazły się faktycznie pod zarządem niemieckim (zarządcę, czyli Verwaltera, wyznaczono już wcześniej), ale ośrodek decyzyjny i kontrola nad światowymi aktywami wymknęły się nazistom. Holenderską produkcję zmniejszyły przede wszystkim alianckie bombardowania (1940–41), a nie zorganizowany sabotaż od wewnątrz.
T03-166