W 1939 roku holenderskie lotnictwo wojskowe ma zaledwie garść nowoczesnych myśliwców. w Amsterdamie lawiruje między kilkoma konstrukcjami: D.XXI, jednopłatem już przestarzałym, ale prostym w produkcji; G.I, ciężkim i ambitnym samolotem dwusilnikowym; oraz D.XXIII, nieprzetestowanym jeszcze prototypem z 2 silnikami.
Fundusze są skromne, a zamówienia wojskowe niewielkie. Każdy gulden zainwestowany w którykolwiek program to gulden odjęty pozostałym.
Na niecały rok przed możliwą inwazją musi rozstrzygnąć: postawić na obietnicę nowego samolotu, obstawić dwusilnikowiec czy zabezpieczyć produkcję tego, co już istnieje.
stawia na seryjną produkcję już dostępnego D.XXI, zamiast angażować skromne fundusze w D.XXIII (który pozostanie prototypem) lub stawiać wszystko na G.I. W maju 1940 roku nieliczne sprawne D.XXI walczą odważnie, lecz zostają przewyższone przez niemieckie Messerschmitty Bf 109, a holenderskie lotnictwo zostaje rozbite w ciągu kilku dni.
T00-074