ląduje potajemnie w strefie południowej z mandatem podpisanym ręką generała 'a: zjednoczyć ruch oporu we Francji pod zwierzchnictwem Wolnej Francji. Przed nim stoją 3 organizacje zazdrośnie strzegące swojej niezależności: Henriego Frenaya, , którym kieruje d'Astier de La Vigerie, i Jean-Pierre'a Lévy'ego. Każda ma swoje kanały, drukarnie i przywódców, którzy nie ufają Londynowi tak samo jak francuskim konkurentom. Moulin działa pod pseudonimem Rex, a jedynymi jego dźwigniami są pieniądze, łączność radiowa i legitymacja przywódcy Wolnej Francji.
Istnieje pokusa, by pozwolić każdemu ruchowi działać w rozproszeniu i jedynie doraźnie koordynować sabotaże i ucieczki, nie urażając ambicji ukształtowanych w konspiracji. Inna droga polegałaby na pchnięciu ich ku natychmiastowej walce zbrojnej – maquis, zamachy, partyzantka – z ryzykiem, że ludzie zostaną wykrwawieni, zanim zjednoczenie polityczne zostanie zapewnione. Ale Moulin zdaje sobie sprawę, że rozdrobniony ruch oporu pozostanie marginalny w oczach Aliantów i nic nie będzie znaczył w chwili wyzwolenia.
Czas nagli, a pole manewru Moulina jest wąskie. Czy zjednoczyć ruchy, narzucając autorytet 'a, pogodzić się z rozproszeniem, by nie zrazić przywódców, czy poświęcić zjednoczenie pilnej potrzebie walki zbrojnej?
Moulin przystępuje do zjednoczenia, opierając się na pieniądzach i łączności radiowej Londynu. Stopniowo zbliża , i , a w maju 1943 roku tworzy Narodową Radę Ruchu Oporu (), która poddaje ruch oporu we Francji zwierzchnictwu 'a. Aresztowany w 21 czerwca 1943 roku przez Gestapo Klausa Barbiego, umiera 8 lipca 1943 roku wskutek zadanych mu tortur, nie powiedziawszy ani słowa. Jego dzieło zjednoczenia ma decydujące znaczenie dla legitymacji Wolnej Francji w oczach Aliantów.
T10-038