Inwazja na ZSRR nie jest dla nazistowskich przywódców zwykłym podbojem wojskowym: to warunek wstępny przebudowy demograficznej Europy Wschodniej według ideologii „przestrzeni życiowej”. W 1941 roku powstają 2 zestawy planów, opracowywane m.in. w kręgu Herberta Backego z Ministerstwa Wyżywienia i planistów SS. Kwestia zasobów rolnych Ukrainy i południa ZSRR, pożądanych przez Niemcy i Wehrmacht, przybiera mrożącą krew w żyłach postać: kto zostanie nakarmiony, a kto nie.
Generalplan Ost zakłada niemiecką kolonizację Wschodu przez wysiedlenie, zniewolenie lub eksterminację większości Słowian i wszystkich Żydów. Projekty te oznaczają dziesiątki milionów zgonów, wkalkulowanych na zimno jako element urządzania „przestrzeni życiowej”.
Plany te stawiają przed aparatem nazistowskim wybór metody zarządzania podbitymi terytoriami: wykorzystywać miejscową ludność jako siłę roboczą, żywiąc ją w minimalnym stopniu; bądź, przeciwnie, zorganizować gospodarkę żywnością, której logika skazałaby całe populacje na śmierć; albo odłożyć te projekty do czasu wojskowego zwycięstwa. Decyzja przesądza o losie dziesiątek milionów mieszkańców.
Reżim przyjmuje jako zasadę przewodnią celowe odbieranie żywności, za cenę masowego głodu: to Plan Głodu (Hungerplan), który przewiduje skierowanie zasobów rolnych Ukrainy i południa ZSRR do Niemiec i Wehrmachtu, celowo skazując na głód dziesiątki milionów mieszkańców miast i regionów „nadwyżkowych”. Plan Głodu i Generalplan Ost nigdy nie zostaną zrealizowane w całości – zabraknie do tego całkowitego zwycięstwa militarnego – ale ich logika natychmiast przekłada się na zbrodnie masowe: zorganizowany głód w miastach (przyszłe oblężenie Leningradu będzie jego najkrwawszym przykładem), a przede wszystkim mordercze traktowanie radzieckich jeńców wojennych, z których około 2 milionów umrze z głodu, zimna i złego traktowania w niemieckich obozach przed końcem 1941 roku, a około 3 milionów w całej wojnie – to jedna z największych zbrodni tej wojny, długo przemilczana. Plany te pokazują, że Barbarossę od początku pomyślano jako wojnę eksterminacji demograficznej, której Zagłada jest najbardziej radykalnym elementem.
T08-017