ma 29 lat i od 1933 roku jest oficerem Sicherheitsdienst (SD), z wykształcenia prawnikiem – jednym z najmłodszych wysokich rangą funkcjonariuszy nazistowskiego wywiadu. Od lipca 1939 roku ma za zadanie podawać się, pod pseudonimem „Hauptmann Schämmel” (kapitan Schämmel), za przedstawiciela niemieckiej opozycji wojskowej, rzekomo grupy generałów Wehrmachtu spiskujących przeciwko Hitlerowi, i w ten sposób nawiązać kontakt z brytyjskimi służbami wywiadowczymi w Holandii.
Kontakt z 2 oficerami brytyjskiego Secret Intelligence Service (SIS) w Hadze trwa już od sierpnia 1939 roku: to (doświadczony oficer) i (szef sekcji). Brytyjczycy wierzą, że mają do czynienia z prawdziwym niemieckim spiskiem wojskowym. Jesienią 1939 roku odbywa się w Holandii kilka spotkań. Schellenberg, w towarzystwie „członków” grupy (w rzeczywistości agentów SD), przekazuje informacje celowo dobrane tak, by brzmiały wiarygodnie.
Wieczorem 8 listopada 1939 roku Hitler o włos unika śmierci w zamachu w Monachium, zorganizowanym przez Georga Elsera. Himmler chce publicznie powiązać zamach z niemiecką opozycją wojskową i brytyjskim wywiadem, aby uzasadnić zaostrzenie kursu wewnątrz kraju i publiczną krytykę Wielkiej Brytanii. SD dostaje rozkaz pochwycenia Besta i Stevensa, by przedstawić ich jako „żywy dowód” współudziału Brytyjczyków w zamachu Elsera. Na 9 listopada 1939 roku zostaje umówione spotkanie w pobliżu kawiarni Backus w Venlo, kilkadziesiąt metrów od granicy niemieckiej. Schellenberg musi jeszcze zdecydować, jak przeprowadzić operację.
Schellenberg każe komandu SS porwać brytyjskich agentów na terytorium holenderskim, sprzed kawiarni Backus, ryzykując poważny incydent dyplomatyczny. O 16.00 9 listopada 1939 roku Best i Stevens jadą samochodem (wraz z holenderskim porucznikiem Dirkiem Klopem) do kawiarni Backus, po stronie holenderskiej, 100 metrów od granicy niemieckiej. Schellenberg zaprasza ich, by do niego dołączyli i poznali „naczelnego generała spisku”, i daje im znak. Gdy się zbliżają, komando SS z Sonderkommando Naujocksa wpada samochodem od strony niemieckiej, forsuje holenderski szlaban i otwiera ogień do Holendrów. zostaje śmiertelnie ranny (umiera jeszcze tego samego dnia w Düsseldorfie). Best i Stevens zostają porwani, siłą wywiezieni do Niemiec i przekazani Gestapo w Berlinie. Niemiecka propaganda natychmiast wiąże zamach Elsera z „brytyjskimi agentami” Bestem i Stevensem. Obaj są więzieni jako „więźniowie specjalni” w Sachsenhausen, potem w Dachau, aż do końca wojny. Stevens, poddawany z przerwami torturom, ujawnia informacje o sieciach SIS w Europie – to poważny cios dla brytyjskiego wywiadu. Best opiera się lepiej. Obaj zostają uwolnieni przez Amerykanów 4 maja 1945 roku w Południowym Tyrolu i wracają do Wielkiej Brytanii w stanie głębokiego wstrząsu. Incydent w Venlo paraliżuje brytyjski SIS na kontynencie aż do 1943 roku i umacnia Holendrów w ich ścisłej neutralności (która nie powstrzyma inwazji z 10 maja 1940 roku). Błyskotliwy Schellenberg zostaje od 1941 roku szefem SD-Ausland (wywiadu zagranicznego), a następnie szefem RSHA-VI. Przeżywa wojnę, zostaje skazany na 6 lat więzienia w Norymberdze (proces ministerstw, 1949), pisze wspomnienia (wydane pośmiertnie w 1956 roku) i umiera w 1952 roku na raka.
T01-069